سرخط خبرها
خانه / کارگران / اعتراض تشکل های کارگری به افزایش ناچیز حداقل دستمزد سال آینده
اعتراض تشکل های کارگری به افزایش ناچیز حداقل دستمزد سال آینده

اعتراض تشکل های کارگری به افزایش ناچیز حداقل دستمزد سال آینده

پس از  اعلام افزایش هفده درصدی حداقل دستمزد، تشکل های مستقل کارگری در بیانیه های جداگانه ای این دستمزد پایین تر از خط فقر را توهین به جامعه کارگری دانستند و به این تصمیم مخالف با منافع جمعی کارگران اعتراض کردند.

در بیانیه سندیکای کارگران شرکت واحد می خوانیم:

“پیوسته در تبلیغات غیر واقعی و بدور از حقیقت ادعا می شود با پیروی از اصول سه جانبه گرایی و رعایت حق چانه زنی سرنوشت کارگران و از جمله تصمیم مهم تعیین حداقل دستمزد کارگران با این روش انجام می شود اما همه آگاهان منصف امور کارگری می دانند که در غیبت نمایندگان واقعی میلیون ها کارگر صاحب منصبان سرمایه و قدرت های اقتصادی کارفرمایی و دستگاه های حکومتی دست بالا را در تصمیم گیری ها داشته و جانب کارگری به دلیل عدم ارتباط با بدنه کارگری و نداشتن تشکیلات منسجم سندیکایی سراسری در آغاز روند تعیین دستمزد با دادن شعارهای نمایشی آنچنانی و در پایان تسلیم جلسات نامتعارف و چون امسال در نیمه شبان شده و باز هم حق کارگران پایمال می شود.
سندیکای کارگران شرکت واحد متحد و هم فریاد با میلیون ها کارگر همیشه خواستار دستمزدی عادلانه بوده و تاراج نیروی کارگران را خلاف عدالت و دادگری می داند و به این ساز و کار ناحق و ناروا و قانون شکنانه تعیین دستمزد کارگری معترض و آنرا محکوم می کند. این سندیکا به وسع توان خود بعنوان مشتی نمونه از میلیون ها کارگر معترض تلاش کرده و با حضور اعتراضی در برابر وزارت کار به این بی عدالتی ها اعتراض کرد.
سندیکای کارگران شرکت واحد تصمیم شورای عالی کار در تعیین دستمزد ناعادلانه کارگران در سال ۱۳۹۴ را محکوم کرده و به دلیل عدم حضور نمایندگان واقعی کارگران در این شورا آنرا تصمیمی دو جانبه از سوی کارفرمایان و دولتیان و ناقض ماده ۴۱ قانون کار می داند و از اعتراض کارگران علیه این بی عدالتی ها حمایت و پشتیبانی می کند.”

……………..

اتحادیه آزاد کارگران ایران نیز در بیانیه ای به تحمیل شرایط خفت بار بر معیشت و زندگی کارگران اعتراض کرده است. دربخشی از این بیانیه آمده است:

“تصویب افزایش حداقل مزد به میزان 17 درصد، آنهم در آخرین روزهای سال که عملا امکان هیچ اعتراضی از سوی کارگران وجود ندارد، اگر برای تصویب کنندگان چنین مزد خفت باری به معنای پایانی مسرت بخش و قابل تبریک و استثنائی بود، برای ما کارگران نمیتواند معنایی چیزی جز تحمیل فقر و گرسنگی مطلق و تشدید مبارزه ای سراسری و متحدانه برای داغ کردن زمین بر زیر پای چپاولگران دسترنج مان داشته باشد.

دولت تدبیر و امید سرمایه داران، با نادیده گرفتن مبارزات ما کارگران در طول سه سال گذشته برای پایان دادن به ستم معیشتی که با طومار چهل هزار نفری آغاز و امسال با تجمعات معلمان و کارگران در مقابل مجلس و وزارت کار و اعتراضات کارگران صنایع خودرو سازی و برخی دیگر از کارخانه ها وارد مرحله تعرضی تری شد، بیش از پیش این واقعیت محرز را در مقابل ما کارگران قرار داد که هیچ چیزی جز اعتراضات زیر و رو کننده میلیونی و سراسری نمیتواند چاره ی ما کارگران برای برخورداری از یک زندگی انسانی باشد.

اینان ما کارگران را با حقیرترین موجودات نیز اشتباه گرفته اند، به همین دلیل نیز چشم در چشم ما، خود سبد هزینه زندگی را بالای سه میلیون تومان و سطح معیشت میلیونها خانواده کارگری را زیر سه برابر خط فقر اعلام میکنند و آنوقت در کمال بی شرمی تصویب حداقل مزد 712 هزار تومانی را که کفاف خرج توی جیبی فرزندانشان را نیز نمی دهد به ما تبریک میگویند. تبریک چنین مزد خفت باری از سوی وزیر کار یک دهن کجی وقیحانه به میلیونها خانواده کارگری است که به یقین با سیل خروشان اعتراضات ما کارگران و معلمان در سال آینده پاسخ خواهد گرفت.”

…………………..

سندیکای گارگران فلزکار مکانیک نیز در بیانیه ای این دستمزد را به معنای تحمیل فقر بیشتر به خانواده های کارگری دانسته و در بخشی از این بیانیه اعلام کرده:

“چرا مناطق ویژه تجاری که هیچ قانونی بر آنها تسلط ندارد هر روز بیشتر می شود؟ آیا برای این نیست که کارفرمایان داخلی و خارجی هر بلایی که خواستند بر سر زحمتکشان ایران بیاورند؟ و از بیمه و ۸ ساعت کار خبری نباشد؟
چرا به نام کاهش تورم هر روز کارخانه ها از وزن و حجم محصولات خود کم می کنند تا با ثابت نگه داشتن قیمت اینطور وانمود شود که افزایشی صورت نگرفته و تورم و گرانی کم شده است؟
چرا برای اعتراض به اجحافاتی که بر علیه زحمتکشان صورت می گیرد به عوض وزارت کار باید نیروهای امنیتی به کارخانه ها و معادن هجوم بیاورند؟ آیا برای این نیست که کارفرما با خیال راحت حقوق کارگران را چندین ماه به عقب بیاندازد ، آنان را اخراج کند و ترسی هم نداشته باشد؟
چرا در جلسه تعیین دستمزد باید کارفرمایان جلسه را ترک کرده و وزیرکار را به نمایندگی خود در جلسه مذاکره با کارگران تعیین کنند؟
این چگونه وزیرکاری است که از سه جانبه گرایی تنها باید جانب کارفرمایان را در مقابل ۴۵ میلیون خانوار کارگری به عهده بگیرد؟”

……………………………………………………

تامین معیشت شایسته دستمزدبگیران از شعارهای انتخاباتی دولت جدید بود . لازم به ذکر است تا امروز نه تنها هیچ نشانه ای از بهتر شدن اوضاع مشاهده نشده است، بلکه با افزایش تورم و صعود نرخ اقلام ضروری و در آخرین اقدام، تعیین دستمزد کاملا ناعادلانه،  شکاف طبقاتی میان طبقه کارگر و اقشار مرفه جامعه به شدت افزایش یافته و سطح زندگی کارگران بیش از همیشه از استاندارهای مناسب فاصله گرفته است.

 

یک نظر

  1. كارفرماي بدبخت

    كارفرماهاي بدخت از دست شما كارگرهاي نمك نشناس چكار كنند؟ خيلي درآمد ما بالا رفته كه حقوق شما با اون كاركردني كه مفتش گرونه باز هم اضافه بشه ،

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*