سرخط خبرها
خانه / معلمان / اعتراض 31 ام تیر، پیامدها و رویکردها!
اعتراض 31 ام تیر، پیامدها و رویکردها!

اعتراض 31 ام تیر، پیامدها و رویکردها!

محمدرضا نیک نژاد، عضو کانون صنفی معلمان ایران

بیش از هشت ماه است که از اعتراض های دنباله دار و صنفی معلمان می گذرد. در این مدت، سه گردهماییِ آرام و مدنی، بدون کم ترین تنش برگزار گردیده و کم ترین هزینه را برای هر دو سوی اعتراض ها در بر داشته است. اما در واپسین گردهمایی فرهنگیان در روز 31 ام تیر که بی گمان می توانست یکی دیگر از مدنی ترین تجمع های صنفی این گروه گسترده از کارمندان دولت باشد به یک باره منش یک سوی اعتراض ها دگرگون شد و در کمال ناباوری، فرهنگیانی که از سراسر کشور برای برگزاری اعتراضی آرام به خانه ملت آمده بودند شاهد برخوردی متفاوت گردیدند. بی گمان این دگرگونی در روش از زاویه های گوناگون می تواند واکاویده شده و پیامدهایش بررسی گردد.

  • خواسته های صنفی فرهنگیان ریشه دار و پیامد دهه ها نادیده گرفته شدن از سوی بخش های گوناگون تصمیم گیران خرد و کلان کشور بوده و تا به درستی و اندیشیده برای حل آن ها راهی یافت نشود، نمی توان به پایان این اعتراض ها و دلخوری های چندین دهه ای امیدوار بود. شاید برخوردهایی مانند 31 ام تیر بتواند در کوتاه مدت آرامشی سطحی بر فضای دلخوری ها برقرار کند اما در دراز مدت گره ای از انبوه دشواری های آموزش و پرورش نخواهد گشود. گسترده ترین خواسته های فرهنگیان پیرامون نابسامانی های معیشتی و منزلتی می باشد. تاکنون چنین خواسته هایی در هیچ دولتی پاسخ درخوردی نگرفته و کاربدستان با مسکن هایی تنها درد را آرام کرده و ریشه ی آن را نادیده گرفته اند! گرچه در کمتر از یک سال گذشته تنها دلخوشی فرهنگیان دیده شدن بود و این رویداد خود را در سخنان فرادستان آموزشی و سیاسی نشان داد و امید آن می رفت و می رود که چنین سخنانی زمینه ی پاسخگویی به خواسته های انباشته شده را فراهم آورد اما برخوردهایی امنیتی و خشن مانند 31 ام، افزون بر این که خواسته ها و روش ها را رادیکال می نماید، می تواند فضای حرکت های آرام و مدنی را از میانه روها گرفته و به تندروها بسپارد. گمانی نیست که چنین رویدادی می تواند برای هر دو سوی اعتراض های پیامدهای جبرانی ناپذیری پدید آورد.
  • تاکنون افزون بر این که اعتراض های فرهنگیان مدنی، آرام و با شاخصه دوری از درگیری و خشونت بوده است، باهوشمندی به گونه ای رهبری شده که کمترین آسیب به فرایند آموزش و یادگیری دانش آموزان وارد شود. برای نمونه روزهای اعتراض پنجشنبه ها بوده و یا در ساعت های تعطیلی مدرسه و … برگزار شده اند. اما برخوردهایی مانند 31 ام که منجر به بازداشت چندین ساعته 155 معلم گردید، می تواند به این روند مدنی و اندیشمندانه آسیب وارد نماید. در روزهای گذشته زمزمه هایی از برخی معترضین شنیده می شود که در آن از بازگشت به مدرسه و بهره گیری از آن در آغاز مهر به عنوان ابزاری برای پیگیری خواسته های ریشه دار صنفی خبر می دهد. دوری از رویارویی و برگزاری مدنی و آرام اعتراض ها پیامد سال ها تجربه ی کنشگران صنفی و البته رفتارهای اندیشمندانه و خود- مدیریتی فرهنگیان است که می توانست و می تواند از سوی دیگرِ اعتراض ها تقویت شود. اما برخوردهای امنیتی، اعتراض ها را از جلو مجلس و اداره های آموزش و پرورش به مدرسه ها کشانده و افزون بر این که به فرایند آموزش آسیب می زند بی گمان کنترل و مهار آن دشوارتر خواهد گردید.

امید است که در دو ماه باقی مانده از تابستان، فرادستان آموزشی، امنیتی و سیاسی با هم اندیشی بتوانند راهی برای پاسخگویی به خواسته های به حق و ریشه دار فرهنگیان بیابند و فضای رادیکال شده ی اعتراض ها پس از رویداد 31 ام را رو به آرامش ببرند. فرهنگیان برای نخستین بار پس از آغاز دورِ تازه اعتراض ها، برخورد31 ام را از سوی دولت یا دست کم در همراهی با آن می دانند. از این رو بی گمان فرادستانی که رییس شان حق اعتراض فرهنگیان را به رسمیت شناخته بود باید این روزها پاسخگوی رفتار خویش باشند.    

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*