سرخط خبرها
خانه / معلمان / این چاقو فقط دسته خودش را می برد.
این چاقو فقط دسته خودش را می برد.

این چاقو فقط دسته خودش را می برد.

نسرین هزاره مقدم

خبر چاقو خوردن یک معلم، فضای جامعه فرهنگیان ایران را به شدت متاثر کرده است. محسن خشخاشی، دبیر فیزیک بروجردی با ناباوری جانش را بر اثر ضربات چاقوی دانش آموز، آن هم سر کلاس درس از دست می دهد.

جامعه معلمان به حق متاثرو ملتهب است، اما آن چیزی که بیش از همه چشم را می آزارد، شیوع فراگیر یک بیماری است. این روزها ما شاهد خشونت افسار گسیخته هستیم، شاهد  عریانی خشم در روابط اجتماعی آدمها آن هم در محیط هایی که باید از سالم ترین فضاهای انسانی باشند. چند ساعت بعد از خبر چاقو زدن دانش آموز به معلم فیزیک، خبر دیگری منتشر می شود. یک دانش آموز نه ساله بلوچ بر اثر ضرب و شتم معلم راهی اتاق عمل شده است. معلم با شلنگ گاز چنان به جان این دانش آموز افتاده که رگ دست او پاره شده است.

میشل فوکو در مراقبت و تنبیه نظریه ای تحت عنوان “میکروسکوپ قدرت” مطرح می کند. بر اساس این نظریه، در جوامع مدرن، تاثیر سازو کارهای قدرت بر ذهنیات افراد بسیار پیچیده است. این ساز و کارها با اعمال مجازاتهای ظریف روانی، روح افراد را آماج قرار  می دهند. در این نظریه، گفتمان های اقتصادی، اجتماعی و سیاسی “قدرت” و ذهنیت فردی افراد به شدت و به طور مدام با هم تلاقی می کنند و به صورتی ظریف و پیچیده بر هم تاثیر می گذارند. به عبارت دیگر استمرار یک گفتمان ثابت  در ساختار قدرت  خودش را به راحتی بازتولید می کند. درنهایت یک گفتمان غالب در قدرت موفق به تولید انبوه میشود، انبوه سازی ذهنیت با شباهت هایی بی نظیر و بی خدشه به نمونه اصلی. و گفتمان غالب  قدرت در جامعه ایران موفق شده است یک محصول هرز را به خوبی پرورش بدهد، خشونت و باز هم خشونت. ..

خشونت، محصول ناکارآمدی همین  فضای بیمار  اقتصادی، سیاسی و فرهنگی جامعه است. آن چیزی است که روح و روان آدمهای مستاصل را تا جایی تحت تاثیر قرار می دهد که انتقام گرفتن تنها چاره کار می شود، قربانی دست به انتقام می زند، انتقام گرفتن از دیگرانی که در همه این سرنوشت تلخ نه تنها بی تقصیرند که با او شریک هم هستند.

این روزها در ایران، خشونت چاقویی است که تنها دسته خودش را می برد. نگاه دوآلیستی خیر و شر، ظالم و مظلوم یا قاتل شرور و شهید بیگناه هم دیگر جواب نمی دهد. پسر 15 ساله بروجردی که در یک دست کارنامه سیاه تحصیلی خود را گرفته و با دست دیگر چاقویی به زیر پیراهن مخفی می کند، اصلا نمی تواند در جایگاه شر بنشیند. او فقط یک قربانی است، قربانی  سیستمی پر از تضاد، رنج، تبعیض و ناکامی، سیستمی که نفس کشیدن دراتمسفر آن برای یک نوجوان 15 ساله بروجردی به شدت خفقان آور است.

 

اکنون تنها می توانم بیندیشم  به دو کودکی که چاقویی خونین آنها را یتیم کرده است، به پدر و مادری که باید عمری در سرگردانی و اضطراب زندگی کنند، پدر و مادری که جامعه فرزند آنها را قاتل می بیند و به پسری 15 ساله که واقعا قاتل است.

ولی  نمی توانم به عبدالحمید گرگیج نه ساله فکر نکنم. دانش آموز کلاس سوم دبستان شهرستان میرجاوه  که به علت پارگی رگ و عفونت دست ناشی از ضربات شلاق معلم، راهی اتاق عمل بیمارستان امام علی زاهدان شده است.

اما دریغ که زمان به عقب برنمی گردد. هر اتفاقی که  بعد از این بیفتد، دیگر هیچ چیز قابل برگشت نیست. محسن خشخاشی دبیر فیزیک، امروز به خاک سپرده  شد.

2 نظر

  1. چه سرنوشت غم انگیزی
    که کرم کوچک ابریشم
    تمام عمر قفس میبافت
    اما به فکر پریدن بود

  2. تحلیل بسیارزیبائی بود