سرخط خبرها
خانه / معلمان / بازداشت اسماعیل عبدی، در بند کردن مدنیت، عدالت خواهی و قانون مداری است
بازداشت اسماعیل عبدی، در بند کردن مدنیت، عدالت خواهی و قانون مداری است

بازداشت اسماعیل عبدی، در بند کردن مدنیت، عدالت خواهی و قانون مداری است

هیات تحریریه حقوق معلم و کارگر

 

شنبه، ششم تیرماه ، اسماعیل عبدی، دبیر کل کانون صنفی معلمان ایران، پس از حضور در دادسرای اوین، در کمال ناباوری بازداشت می شود، آن هم در حالی که جمعی در حدود هفتاد نفر از معلمان، بیرون ساختمان و در همان مکان، ساعتها بود که در انتظار آزادی و آمدنش بودند. عبدی چند روز قبل از آن هم ممنوع الخروج شده بود.

اگر سیر اعتراضات و تحرکات معلمان در ماههای منتهی به آخر سال گذشته و اوایل امسال و حتی قبل از آن را پیگیری کنیم، درمی یابیم که پاسخ دادخواهی و عدالت طلبی، تنها تهدید و بند و زندان بوده است. در می یابیم همه نامه نگاری ها، رایزنی های پیاپی و تجمعات سکوت قانونی، بی پاسخ مانده است، مطالبات برحق معلمان نادیده گرفته شده است و در عوض پیش از هر تجمع و در هر فرصت ممکن، موجی از ارعاب، احضار و تهدید آغاز شده است. هنوز زمان چندانی از زندانی کردن علی اکبر باغانی، دبیر کل سابق کانون صنفی معلمان ایران نگذشته است که اسماعیل عبدی، دبیر کل فعلی کانون، بازداشت می شود.

اسماعیل عبدی در طول سالهای مستمر کنش صنفی خود به جز حمایت از حقوق حقه معلمان و دانش آموزان، به جز حمایت از حق تشکل یابی و آزادی اجتماعات صنفی  فعالیت دیگری نداشته است. او همیشه و همه جا با تندروی و خروج از چهارچوب اصول و موازین صنفی و قانونی، مخالف بوده است. اما نتیجه امر به گونه ای دیگر رقم خورده است: سالها فعالیت قانونی، صنفی و مدنی، هزینه های بسیاری برای او به همراه داشته است، نه تنها برای او که برای تمام معلمان دربند همچون رسول بداقی و سید محمود باقری، برای همه معلمان اخراجی و تبعیدی، همه آنها که احضار می شوند، تحت فشار قرار میگیرند و تهدید می شوند.

این برخوردها و علی الخصوص بازداشت اسماعیل عبدی، بی شک و بدون تردید، اعتراض گسترده معلمان را در برخواهد داشت. این برخوردها، امید و اعتقاد به قانونمندی و مدنیت را سست خواهد کرد و عواقب ناگوار آن تنها دامنگیر کسانی خواهد شد که اینگونه تبر به دست گرفته اند و به خیال خودشان در تلاشند تا زخمی کاری  بر تنه درخت تناور عدالت خواهی و حق طلبی وارد آورند.

این بی اعتقادان به حقوق شهروندی و صنفی نمی خواهند بپذیرند که دفاع از حقوق قانونی، قانونی است و این برخوردها و بازداشتها، بدون شک غیر قانونی. نمی خواهند بپذیرند سیستمی که فعالان صنفی را زندانی می کند، سیستمی که معلم را از پای تخته سیاه و کلاس درس به بند و بازداشتگاه می کشاند، تنها ناکارآمدی و استیصال خود را به نمایش گذاشته است و با این شیوه، امیدها به اصلاح و مدنیت را کمرنگ می سازد.

آنان نپذیرفته اند که جای معلم زندان نیست. نپذیرفته اند که حق طلبی و شرافت را نمی توان به سادگی به بند کشید.   نپذیرفته اند که مدنیت و قانونگرایی، تنها مسیر ممکن تعامل و اصلاح است.

این روزها معلمان و تمام فعالان صنفی و مدنی صدای رسای  خود را به گوش تمام مسئولان و دست اندرکاران رسانده اند و باز هم می رسانند. آزادی عبدی، مطالبه و درخواست نیست، نامه نگاری و رایزنی نمی خواهد، به چانه زنی نیازی نیست، این تنها یک فریاد است، یک فریاد بلند همگانی: جای اسماعیل عبدی زندان نیست. عبدی را سریعا آزاد کنید.

3 نظر

  1. این نظر باطل ست.

  2. اگر کنش در میدانِ قانونِ -خوب یا بد- راه اش به بن بستِ زندان می رسد، پس کدام کس راننده یِ خطِ آزادی-میدانِ انقلاب ست؟

  3. اسداله نصیری

    ای که پرســی تا به کی دربند دربندیـم ما
    تا که آزادی بود دربنــد ، دربند دربنــدیــم ما
    خــوار و زار و بیـکــس و بی خـــانمـان و دربدر
    با وجود این همه غـــم ، شادو خرسنـدیــم ما
    جــای ما در گوشــه صحـرا بود مانند کــــوه
    گوشــه گیر و سربلنــد و سخت پیوندیــم ما
    در گلستان جهان چون غنچه های صبحدم
    با درون پـــر ز خــون در حـال لبخنــــدیــم ما
    مـــادر ایــران نشـــد از مرد زائیــــدن عقیـم
    زان زن فرخنــــده را فـــــرزانه فــرزندیـــــم ما
    ارتقــاء ما میســــر می شـــــود با سوختن
    بر فــــراز مجمـــر گیتی چـــــو اسفندیــم ما…
    برای همه ی همکاران دربند و خانواده های محترمشان آرزوی صبر و سلامتی و استقامت
    و برای همکاران عافیت طلب که نام حراست لزره بر اندامشان می اندازد! آرزوی بیداری !
    و برای مسولینی که تا کنون یک بار هم قانون اساسی این کشور را نخوانده اند آرزوی مرور این قانون اساسی ! را از خداوند خواستاریم…. تا جایی که یادمان یار ی می کند در این کشور همیشه ما را به مبارزه علیه ظلم و تبیض فرا می خواندند، اکنون چه بر سر ما آمده که هنگام درس پس دادن معیارها عوض شده است؟