سرخط خبرها
خانه / مقالات / بی خانمانی یک خانواده فرهنگی با بیست و پنج سال سابقه
بی خانمانی یک خانواده فرهنگی با بیست و پنج سال سابقه

بی خانمانی یک خانواده فرهنگی با بیست و پنج سال سابقه

حقوق معلم و کارگر- اسماعیل عبدی

   در شیراز، معلمی با بیست و پنج سال سابقه کار رسمی در شهرستان های استان تهران و مرکز استان فارس، هم اکنون در اسکلت ساختمانی نیمه کاره، بدون آب، برق و گاز زندگی می کند. محسن ناظری سال گذشته از طریق ایمیل مستنداتی را به دبیرخانه کانون های صنفی معلمان کشور فرستاد که بر اساس آن ها ایشان در سال 91 از سوی هیات تخلفات اداری محکوم به پنج سال تبعید به روستای رضوانشهر از توابع شهر یزد گردیده بود.

      پیشتر در زمان استقرار دولت نهم، همزمان با سونامی تغییرات پی در پی کارشناسی نشده  آموزش و پرورش، ایشان در شیراز مدیر مدرسه ای بود که با تبدیل وضعیت غیر کارشناسی به مدرسه خاص در سال 85 باید دانش آموزان نخبه در آن می ماندند و بقیه می رفتند. این تصمیم آموزش و پرورش با اعتراض شدید ایشان و اولیا نسبت به تضییع حقوق شهروندی دانش آموزان مواجه شد. سرانجام با کش و قوس های فراوان آقای ناظری با ملاحظات سیاسی و اجتماعی توسط جریانات اقتدار گرا کنار گذارده شد.

      با تیره شدن روابط بین مسئولین با آقای ناظری و گسترش نا آرامی ها، ایشان با احکام مختلفی رو به رو گردید از جمله کسر یک گروه به مدت یکسال. شکایت ایشان به دیوان عدالت اداری منجر به نقض حکم مورد نظر و بازگرداندن گروه شد  ولی هیات هم عرض ایشان را به توبیخ کتبی با درج در پرونده محکوم کرد. در این شرایط با بروز برخی بد رفتاری ها از سوی مسئولین، آقای ناظری از نظر اعصاب ضربه پذیر شدند تا جاییکه برخی پیگیری هایش منجر به درگیری با مسئولین می شد. مثلا وقتی ایشان برای اعتراض به ثبت نام نشدن فرزندش به اداره مراجعه و با مسئولین وارد بحث شد برای ایشان به جرم اخلال در نظم عمومی شش ماه زندان و سی ضربه شلاق در نظر گرفتند. همزمان به دلیل پاره ای مشکلات خانواده ی ناظری از لحاظ مالی شدیدا به تنگنا افتادند.

      در تابستان سال 92 دبیرخانه کانون های صنفی معلمان مدارک ایشان را به همراه توضیحات خودشان به دایره حقوقی وزارتخانه تحویل داد ولی متاسفانه وزارتخانه با استناد به کمک های صورت گرفته نظیر ارائه وام یا واگذاری خانه سازمانی به مدت دو سال در سنوات پیش، از مساعدت خودداری نمود.

      تا کنون انفصال، کسر گروه، تبعید، تحقیر، سکونت در منزل سرایداری، خانه سازمانی، خانه استیجاری و حالا بی خانمانی بازخورد ناملایمات سیاسی دولت پیشین با این خانواده فرهیخته بوده است.

      ایشان که بیست و پنج سال به نظام تعلیم و تربیت خدمت کرده، به ناچارخانواده اش را به مسافرخانه فرستاده است و خودش با جمع کردن اسباب و اثاثیه منزلش در یک ساختمان نیمه کاره، زندگی می کند. امیدوارم مسئولین دولت تدبیر و امید با درک شرایط نسبت به ارائه خدمات و مساعدت، اقدام نموده و  این خانواده ی محترم  را از تشویش و نگرانی برهانند.

2 نظر

  1. از قیافه اش بدبختی مشخصه!!!!!!!!!!!!!

  2. مزد سالها خدمت صادقانه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟