سرخط خبرها
خانه / معلمان / جنبش اعتراضی معلمان
جنبش اعتراضی معلمان

جنبش اعتراضی معلمان

حسین رمضانی سراجاری, عضو کانون صنفی معلمان ایران
انقلاب ایران مانند بسیاری دیگر از انقلاب های قرن بیستم تحت تاثیر متودولوژی تاریخی – طبقاتی توده های شکل پذیر پیش رفت. انقلاب ۵۷ در نقاط اکسترنال خود به مانند اعتصاب های سراسری، تحت فراخوان یک پایگاه ایدولوژیک (که به روشنی از اموزه های سوسیالیستی تحت لوای دین اسلام دفاع دفاع می کرد) و با حمایت جریان های سندیکالیستی قدرتمند و ریشه دار (بعضا واپس گرا مانند بازار) پیروز گردید.
تمامی جریان های هدف دار تاریخ معاصر ایران نیز با توجه به معادلات طبقات و نیروهای اجتماعی موجود به موفقیت نزدیک شدند. این نیروها به تبع افزایش اگاهی طبقاتی و همگرایی نیروهای موجود در قالب یک حزب یا سندیکا در امدند. به عبارت دیگر برای کامیابی در یک جنبش اجتماعی باید ابتدا با یک نگاه ساختار گرا محدوده طبقه اجتماعی هدف را روشن نمود. توجه به فضای فازی (خاکستری) مرز بندی بین اقشار و در نظر گرفتن پیشینه تاریخی – اقتصادی توده های اجتماعی پیش زمینه ی تحدید طبقه اجتماعی برای ایجاد یک جریان اجتماعی است.
طبقه اجتماعی معلمان شامل گروه معلمان و آموزگاران می شود که منافع مشترک اقتصادی و فرهنگی اموزشی را تعقیب می کنند هر چند کانون تلاش کرده است نیروهای حق التدریس و بازنشستگان و… را نیز در بیانیه پایانی ببیند اما پر واضح است به لحاظ منافع طبقاتی امکان همگرایی این نیروها وجود ندارد و در شرایطی تضاد منافع (با نیروهای غیر رسمی) و تفاوت مراجع و کارفرما(با بازنشستگان) و یا عدم قرار گیری در یک طبقه اجتماعی (ایثارگران یا نیروهایی که از رانت های حکومتی سیاسی بهره می برند و علی الخصوص زنان معلم) باعث تشتت و عدم ایجاد یک جریان هم کوک اجتماعی می گردد.

معادله قدرت سیاسی با برایند نیروهای اجتماعی(طبقات همسو) معادله کلیدی ماست. باید باتحلیل کارکرد گرایانه  معادله  به دست امده تلاش کرد فشار های نیروهای اجتماعی را در جهت منافع طبقاتی هدایت نمود. باید در نظر داشت هژمونی غالب سیاسی، اقتصادی، نظامی و امنیتی، در یک قالب در حال مهار و جهت دهی به آن هستند. این استراتژی در هر جنبش اجتماعی خواه جریان متعالی آرمانگرایانه اجتماعی مانند انقلاب ۵۷ یا جنبش صنفی و حداقلی چون اعتراض معیشتی معلمان مقدمه تدوین یک نقشه راه است.

یک بررسی کوتاه تاریخی نشان می دهد در طول تاریخ ایران هیچ گاه متعاقب فراخوان یک تشکل غیر دولتی تجمعی این چنین فراگیر که در تمامی استان های کشور و همین طور شهر های ایران صورت گیرد و در اکثر مناطق با مسالمت به پایان برسد دیده نشده است.نگارنده این مهم راناشی از سه عامل می داند
۱: سطح بالای نارضایتی در معلمان کل کشور فارغ از محدوده جغرافیایی این نارضایتی ها. این بی عدالتی که با عدالت مثال زدنی درون جامعه یک میلیونی معلمان توزیع شده است سطح معیشتی تمامی ساختار اموزش و پرورش را پایین نگه داشته است و در واقع وفاقی میان معلمان و کادر مدارس و نیرو های ستادی ایجاد کرده است که امکان گریز و توجیه را گرفته است. معلمان که در پایان دولت نهم پژو سوار شده بودند در پایان دولت دهم در هزینه های اتومبیل خود مانده بودند.

۲: اعتماد نسبی جامعه معلمان به کانون صنفی معلمان ایران برای تمرکز و بیان شفاف و اولویت بندی بر مطالبات معلمان و نیاز احساس شده برای تشکل یابی و دوری از تشتت و همین طور نگرانی از بهره برداری های جناح های سیاسی .

۳:عملکرد قابل دفاع کانون و عدم تمایل به قرار گرفتن در جریان های سیاسی اقتصادی متصل به حاکمیت.
در نظر داشته باشیم که همگرایی و کلی نگری در ساخت بندی نظام مطالبات فرهنگیان مهم ترین عامل در یک نظام کارکرد گرا است. به عبارت ملموس تر برای رسیدن به اهداف کوتاه مدت و در دسترس تر لازم است اهداف عالیه بلند مدت تری تعریف گردد. ارتقا سطح معیشتی معلمان تنها از تغییر در دیدگاه کل نظام حاکمیتی ایران امکان پذیر است. هر چند بالاترین مقام مذهبی سیاسی کشور بارها بر اولویت اموزش تاکید کرده است اما بارها در مورد اولویت موارد بسیار دیگری نیز تاکید نموده است، لذا دیدگاه راهبردی جنبش اعتراضی معلمان تنها با تمرکز بر یک موضوع به عنوان اصلی ترین خواست جامعه معلمان کشور می تواند معطوف به هدف قرار گیرد.
در نگاه کلی:اولویت به امر اموزش در کشور.
با اصلاح منابع کشور برخوردارمان و تمرکز بین دستگاهی و استفاده از نیروهای متخصص( و نه الزاما متشرع یا متدین) و برنامه ریزی دقیق رسیدن به این مدینه فاضله دور از دسترس نیست.
۱- ساختار و محتوای اموزشی تربیتی کشور که به مثابه ازمایشگاهی برای ایده پردازان تجربه گرا در آمده است و در طول بیست سال گذشته ملعبه دست سیاست بازان برای ارایه ی ایده های اوانگارد یا مرتجعانه شده است اصلاح و به سامان می شود.
۲- ساختار بروکراتیک به شدت کمیت گرا و ناکارامد لختی که بزرگترین هنرش در طول بیست سال اتوماسیون اداری و ورود کامپیوتر بر روی میز مدیران و اپراتور هایی است که حتی توان کار کردن با ان را ندارند، بهسازی می شود. نتیجه مستقیم ان بر روی هزینه های اموزش و پرورش و حرکت به سوی افزایش بهره وری خواهد بود.

۳-کتب و محتوای دروس بیش از پیش به سوی کاربردی شدن حرکت خواهد کرد.
4- شرایط فیزیکی مدارس و نظام اموزش و ارزشیابی دانش اموزان به سوی یک نظام جامع یکدست مطابق استانداردهای جهانی تغییر خواهد کرد.
5- جایگاه معلم به عنوان یک مبصر صرف در کلاس تغییر خواهد کرد و نگاه به شغل معلمی به عنوان یک تخصص حرفه ای فوق العاده مهم و حساس تلقی خواهد گردید.( همان طور که هر شخص در هنگام استخدام یک معلم خصوصی برای فرزند خود تمام این معیار ها را به عنوان یک پیش فرض پذیرفته شده، در نظر می گیرد.)

6-در یک دیدگاه جهان وطنی همه ی شاگردان به مثابه فرزندان مام میهن و اینده سازان کشور تلقی خواهد شد و تنها به شعار و کمی گرایی بسنده نخواهیم کرد و اجاز ی هر گونه تبعیض، خصوصی سازی، مرکز محوری و جهت گیری های ایدولوژیک گرفته خواهد شد.

7-تنظیم ساز و کاری که اشتباه کاستی های معلم را با استفاده از تکنولوژی اموزشی و اموزش های همپوشان به حداقل برساند ممکن خواهد گردید.
برای همکارانمان ممکن است نمایی ایده آل از مدینه فاضله ترسیم شده باشد اما بسیاری از کشورهای پیشرفته و حتی کشور همسایه قطر با همین سازوکار و دقیقا در همین مدینه فاضله نسل اینده خود را پرورش میدهند.
این خواسته که کشور یکی از اوالویت های خود را در کنار امور هسته ای ، نظامی و … همانند سال جاری که به درستی سلامت قرار داده شد آموزش تعریف کند. خواسته زیادی نیست.
در نگاهی جزیی نگر و کوتاه مدت کانون مطالبات جزیی فرهنگیان را به سه دسته تقسیم می تواند کند:
۱-مطالبات کلان از نهاد های غیر از آموزش وپرورش این مطالبات شامل اراده ی سیاسی کل حاکمیت و تمرکز کلان نهادهای تصمیم ساز و شوراهای عالی بر موضوع آموزش پایه و توجه شخص رییس جمهور و سازمان برنامه وبودجه برای تنظیم بودجه به سامان برای ارایه به مجلس وجهت گیری مجلس به عنوان مهم ترین نهاد قانون گذار و موثر بر بودجه برای الزام دولت به بذل توجه به نهاد آموزش.
۲- مطالبات در سطح کلان آموزش وپرورش شامل اتمام حجت با شخص وزیر به عنوان مسوول اصلی تمامی نا بسامانی ها و مشکلات موجود در آموزش وپرورش.
بسیاری از کاستی ها ناشی از نا کارآمدی وزیر و علی الخصوص تیم معاونان وزیر است که متاثر از فشار سیاسی گروها و جناح های همسو و غیر همسو با دولت در مجلس و دیگر جریان های قدرت در کشور در مسند قرار گرفته اند. بسیاری از جریان های قدرت و ثروت در اموزش و پرورش در فضای رای اعتماد شکننده ی وزیر خواست خود رابه او تحمیل کرده اند و ایشان اختیار و توانی برای عزل آنان در خود نمی بیند .از دیگر سو سرعت تغییرات و بهبود در این زیر مجموعه های وزارت خانه مانند صندوق ذخیره و… چنان کند است که به چشم نمی اید.
لذا تغییر در رده های معاونان وزیر و تصمیم و عزم جدی وزارت خانه برای ایجاد یک تغییر بنیادین در نظام اموزش کشور ضروری است. تاکید می کنم که استیضاح وزیر امری سیاسی است و با انجام این امر مشکل وزارت خانه بی وزیر نیز به مشکلات ما افزوده خواهد شد.( به زعم نگارنده استیضاح وزیر یک بازی سیاسی است.)

۳- خواسته های خرد و زود بازده که در سطح ادارات کل قابل انجام است و به صورت جزیی که به نتایج ملموسی می رسد:
-ارایه جدول زمان بندی برای جلسات منظم اعضای کانون های صنفی با مدیران کل برای هماهنگی و پی گیری خواست ها پیش رفت ها وگزارش عملکرد به بدنه فرهنگیان (مصداق مسوول و پاسخ گو بودن دولت و رابط بودن صنف).
– ارایه ی برنامه کامل برای اصلاح وام ها و صندوق ها و شرکت های تعاونی فاسد، حسابرسی و گزارش دهی دقیق آنها و
-افزایش سطح حساسیت بدنه معلمان نسبت به نهادهای منطقه ای
– اجرایی شدن دستورالعمل معطل مانده ی انتخابی شدن مدیران جهت ارتقای شان و مشارکت معلمان در تصمیم گیری های ستادی.
استراتژی اولیه اعضای کانون صنفی معلمان ایران- تهران و شعبه ها ی آن وپیشنهاد برای اعضای شورای هماهنگی تشکل های صنفی سراسر کشور:
۱-عضو گیری و انسجام بخشی به اعضای کانون و تشکل یابی مهم ترین لازمه برای اقناع و الزام دولت برای تمکین به نظر فرهنگیان است.
باید جلسات کانون صنفی را در تمامی استان ها به طور منظم انجام گیرد شرح جلسات و تصمیم گیری ها به صورت شفاف در سایت قرار گیرد و گزارش عملکرد دقیق داده شود.
۲- اعضای کانون ها در تمامی شهر ها جمعی را به عنوان نماینده کانون برای ملاقات و تبیین نظرات خود به دیدار نماینده و امام جمعه و دیگر متولیان شهر مانند استاندار فرماندار بخشدار شهردار و… اعزام کنند و نتایج آنرا به صورت علنی منتشر کنند.
۳-جلسات زمان بندی شده ای با مسوولین اداره و منطقه و وزارت خانه و دیگر نهاد های ثاثیر گذار گذاشته شود و مطالبات فرهنگیان درخواست گردد و گزارش آن به اطلاع عموم برسد.

طی نامه ای رسمی تقاضای ملاقات با معاونین رییس جمهور و رییس مجلس و نمایندگان عضو کمیسیون آموزش مجلس درخواست شود و گزارش های دقیقی از روند پاسخ گویی به این درخواست ها و چگونگی تشکیل جلسات و مساعدت های صورت گرفته داده شود.
شبکه ای از افراد تواننمد شورای هماهنگی کانون های صنفی سراسر کشور طی برنامه ریزی دقیق باچهره های تاثیر گذار مانند مراجع و اقایان هاشمی خاتمی حسن خمینی و اعضای مجلس خبرگان و دبیران کل احزاب سیاسی و اصناف دیگر جلساتی گذاشته شود و درخواست های فرهنگیان برای آنان تشریح شود.افراد تاثیر گذار مذهبی و سیاسی کشور اطلاعات خود را از مجاری ای بدست می اورند که تحت هژمونی حاکمیت ایران و دیگر نظام های نئو لیبرال تریبون های خود را استریلیزه می کنند. این افراد که در داخل کاست قدرت قرار دارند نیروهای سیاسی خود را در صورتی با ما همگرا خواهند کرد که بتوانیم مطالبات قابل دفاعی را صورت بندی کنیم.
۴-درخواست جلسه ای خصوصی با اجازه ی پرسش وپاسخ و گفت وگو ( مانند آنچه در مورد دانشگاهیان رخ داده است) برای معلمان با رهبری داده شود، تا مشکلات و مسایل کلان را بلا واسطه به ایشان به عنوان شخص اول مملکت برسانیم.

………………………………………………….
به تعبیری نوزایی در تاریخ همانند هر زایش دیگری با درد همراه است. این درد در بدنه جامعه معلمان چشیده شده است اما برای انتقال ان به ساختار ، ممکن است قدرت نمایی در عرصه ی عمومی نیز لازم گردد. تحصن های کوتاه مدت و هماهنگ و تجمع های هدف دار و گسترده و ارام بی شک قدرت چانه زنی و توان تشکیلاتی را افزون خواهد نمود.
تحرکات تشکیلاتی بی شک قدم اول برای تحقق خواست های صنفی است. لذا برخلاف بسیاری از دوستان که اولین قدم را تجمعات گسترده و تعطیلی امر اموزش میدانند، نگارنده این امور را به عنوان اخرین تیر ترکش قلمداد می کند.

4 نظر

  1. شاید این جمعه بیاید شاید

  2. باسلام
    منطقه 2آموزش وپرورش شهرتهران متاسفانه طبق معمول همیشگی فوق العاده شغل بعضی از همکاران رااز امتیاز 800به1300تغییر داده و برای تعدادبسیار زیادی این امتیاز اعمال نشده است.

  3. از وقتی که سایت فیلتر شد بعضی از نظرات همکاران که قبلا ثبت شده هم حذف شده است با این کار نمی توانید جلو قلم ما را بگیری زیرا قلم اصلی ما سر کلاس درس – میان مردم – ودانش اموزان می باشد ما با نظام کاری نداریم دولت را هم دوست داریم ما – کرامت – وحرمت انسانی می خواهیم که شما از ما گرفتی اگر شما به ما برسی ما هستیم که می توانیم سیاست های شما را اجرا کنیم مثل طرح افزایش جمعیت ولی اگر نرسی ما هم این طرح را شکست می دهیم کار ما سیاسی نیست صنفی است وزیر تازه قول سر خرمن می دهد انگار فراموش کرده که ما هستیم که جامعه را می شناسیم نه تو

  4. باسلام.اخیراََ فوق العاده شغل فرهنگیان افزایش پیدا کرده و حدوداََبرای مدرک لیسانس و فوق لیسانس 68هزارتومن ولی متاسفانه برای مربیان پرورشی که حتی بیشتراز1ساعت فعالیت داشته باشند هیچگونه افزایشی برایشان در نظر گرفته نشده است. بنده24ساعت تدریس میکنم که فقط 2ساعت از آن را فعالیت دارم به این دلیل متاسفانه این بی عدالتی بازم دامنگیر امثال ماها شده است