سرخط خبرها
خانه / مقالات / حذف مدارس کپری، وعده ای که هرگز عملی نشد
حذف مدارس کپری، وعده ای که هرگز عملی نشد

حذف مدارس کپری، وعده ای که هرگز عملی نشد

نسرین هزاره مقدم


در روزهایی که زنگ ها برای سال تحصیلی جدید به صدا درآمد، همان روزهایی که بوی ماه مهر و بوی خوب مدرسه همه جا پیچیده بود، یک دانش آموز از جنوب استان کرمان، از حوالی جیرفت، به پرسش رئیس جمهور دولت اعتدال این طور پاسخ داد: “سلام. اگر پدر ما رئیس جمهور بود، از او می خواستیم آن قدر مدرسه در کشور بسازد که دیگر هیچ دانش آموزی در ایران مجبور به تحصیل در کلاس های حصیری و کپری نباشد.”

……………………………………………………………………

 در حالیکه سازمان نوسازی مدارس ادعا کرده در طی سالهای 86-89 با صرف اعتبارات هنگفت و با تخصیص یک ردیف اعتباری خاص از دفتر مقام رهبری، مدارس کپری تقریبا جمع آوری شده، اما هنوز هم مدارس کپری در محروم ترین استانهای ایران، در کرمان، هرمزگان و بلوچستان وجود دارند، آن هم در مناطق بد اقلیم و بد آب و هوایی که روزهایی در هر سال تحصیلی، طوفان های موسمی یا باران های سیل آسا  به راحتی درس و کتاب و مشق را تعطیل می کنند. روزهایی که مدرسه ای بر جای نمی ماند، کتاب ها را آب می شوید و کلاس ها را باد می برد.

علیرغم ادعاهای بسیار مسئولان، هنوز هم  در کشورکلاس های درسی هستند که دانش آموزان و معلمان تا کمر خم می شوند و وارد می شوند.  هنوز هم در روستای “سرآهنگی چاهان” از توابع نیک شهر، 500 کیلومتری جنوب زاهدان، در “درنگ مدو” و “گرهون” 300 کیلومتری جنوب بشاگرد هرمزگان و در روستاهای “قلعه گنج” جنوب کرمان، دانش آموزان کپری با لباس های رنگ و رو رفته محلی،  کتاب های پر رنگ و لعاب درسی را در دست می گیرند و با چهره های آفتاب سوخته و با جای پای سیلی باد و تفت آفتاب بر صورت ها، پیاده یا با وانت بار های آموزش و پرورش سر کلاس های درسی  می روند.

هنوز هم معلمانی هستند که هم سر نوشت و هم رنج این کودکان می شوند و نان معلمی را به صد جور و زحمت از دل خاک و باد و آفتاب واز گرده اسب توفان بیرون می آورند.

هنوز هم در جنوب و جنوب شرقی ایران، درس خواندن زیر سقف فقر ادامه دارد.

افسوس که هزار وعده بکردید و از عمل نبود هیچ اثری…..

…………………………………………………………………………..

مرتضی رئیسی ، رئیس سازمان نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس کشور در مهر 1392 گفته هم اینک در کل کشور 500 هزار کلاس درس وجود دارد که در مقایسه با این کلاس ها، تعداد کلاس های کپری بسیار کم است!!!!!

اول خرداد 1393، رئیس کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی  اعتراف می کند که در کشور هنوز هم مدرسه کپری و کانکسی داریم،  باید “همگی” کمک کنیم تا شاهد این نوع فضاهای آموزشی نباشیم. محمد جواد ظاهری در شانزدهمین جشنواره خیرین استان کرمان می گوید: “در قانون بودجه سال 93، بند ب از تبصره 13 اجازه می دهد جهت تکمیل پروژه های نیمه تمام از مشارکت خیرین استفاده شود. او تاکید می کند، دولت جهت تکمیل پروژه ها اقدام کرده است. امابه دلیل کمبود بودجه، بسیاری از این طرح ها نیمه تمام رها شده. از این رو، ما نیازمند کمک خیرین هستیم.

کاش حداقل ایشان در مقام مسئول کمیسیون آموزش، گزارشی از مصرف آن ردیف بودجه خاص دفتر رهبری و آن اعتبارات هنگفت دولتی منتشر می کردند، تا بهتر متوجه می شدیم که با وجود این همه منابع مالی، با وجود این هایی که در قانون و مصوبات اختصاص یافته  و آنهایی که هرز رفته و هدر شده و نصیب اختلاسگران و به اصطلاح بدهکاران بانکی شده، چرا باز هم خیرین باید آستین ها را بالا بزنند و مدرسه بسازند؟؟

تا چند باید “ایستاد و سر فرود آورد بر آستان دری که کوبه ندارد؟؟”