سرخط خبرها
خانه / مقالات / خصوصی سازی یعنی رفع مسئولیت از دولت ها
خصوصی سازی یعنی رفع مسئولیت از دولت ها

خصوصی سازی یعنی رفع مسئولیت از دولت ها

اسکندر لطفی

خصوصی سازی  به مفهوم سپردن هر بخش از منابع و امکانات رفاهی جامعه به بنگاههای اقتصادی است که در تملک صاحبان سرمایه  قرار دارد۰

دولت هر چه کوچکتر، بهتر، شعار نئو لیبرال هاست و این یعنی دولت شانه از زیر بار مسئولیتهایش به عنوان یک نهاد اداره کننده جامعه و ارائه دهنده خدمات خالی می کند.

به روشنی خصوصی سازی سپردن امکانات و سرمایه ها و نهادها و امور به دست سرمایداران است تا بر حسب سود محوری و سود پرستی اشخاص از مزایای عمومی کاسته و همه امکانات و نیروی کار را  در خدمت سود کمپانیها قرار دهند. این روند در سطح جهانی با پشتیبانی و اهرم فشار نهادهای مالی و مرکزی مالی سرمایداری در کل جهان در حال گسترش است

خصوصی سازی نه یک پدیده بلکه یک روند است که بر مبنای منافع سرمایداران شرو ع و گسترش یافته و هر اندازه  به تشکلات و مبارزات احاد جامعه متشکل در احزاب و اتحادیه های تعرض شده باشد در یک توازن نابرابر که به نفع سرمایداران به وجود امده قابل گسترش است.

البته این روزها در سطح جهان سرمایداری با یک تهاجم خداگونه ی رسانه ای سعی شده یک امر مفید،ضروری و بدیهی جلوه داده شود و برایش  در سطح جهان به شیوه ای بت گونه مریدان و مبلغین سیاسی نظری سازمان داده شده است.

 

خصوصی سازی در ایران از دوره اول ریاست جمهوری رفسنجانی شروع و در دوره دومش نمود پیدا کرد در دولت خاتمی به پیش برده شد و در دولت احمدی نژاد ادامه پیدا کرد و دولت روحانی در حال اجرایی کردن هرچه بیشتر این سیاست است.

در ایران و خیلی از کشورهای پیرامونی پروسه ناکارآمدتر از نوع غربیش است به این معنا که ضوابط قانونی کار نیز رعایت نمی شود ۰

نه در دولت یازدهم و نه در دولتهای قبلی این روند نامطلوب به درستی حتی با معیارهای سرمایداری غربی پیش نرفته و فساد و اعمال نفوذ بر ان حاکم است در ایران،به این معنا که چیزی می گیرد و چیزی ندارد پس بدهد،در غرب دولت چون نهادی که منافع دراز مدت سرمایه ی ملی را در نظر دارد برای دوام آوردن و فرونپاشیدن دولت ملی از مالیاتی که از کمپانی ها می گیرد حداقل امکانات دولتی را تامین می کند تا فرودستان زندگی کسالت بار ولی ممکنی را داشته باشند.

مبارزه با خصوصی سازی مبارزه با فرار دولتها از زیر بار مسولیتهایشان است، البته پس از ان باید از خصوصی ماندن دولت در دست یک اقلیت هم با مبارزات سخت و دشوار جلو گیری کرد.

3 نظر

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*