سرخط خبرها
خانه / کارگران / درد دلی کارگرانه با دانشجویان سرزمینم
درد دلی کارگرانه با دانشجویان سرزمینم

درد دلی کارگرانه با دانشجویان سرزمینم

سلام
پدرم دوست داشت درسم را بخوانم . آرزو داشت دانشگاه را ادامه دهم و پله های ترقی را یکی یکی بپیمایم .انگار دریافته بود که عمیق ترین درد هر جامعه در ناآگاهی آن جامعه خفته است .می خواست درد های جامعه ام را بشناسم و چاره ای برای درمانش بیندیشم اما دریغ که خلاف خواست ایشان تحصیل دانشگاهی را رها کردم و در پی لقمه ای نان کارگر شدم .تا حقیقت انکار ناپذیر و کتمان شده این قشر محروم را با یکان وجود خویش بچشم و از اعماق وجودم تجربه کنم .
حس کنم فقر مادی را و از آن بدتر فقر دانش و آگاهی فردی و اجتماعی را .
شرایط دهشتناک کاری گرچه عذاب آور است اما آنچه بیشتر از همه مایه درد و رنجش خاطر کارگر می شود تحقیرهای است که در نگاه آحاد جامعه به این قشر مظلوم خفته است . عده ای تنها با نگاه بهره کشی و با برخوردی که در شان جماد و نبات نیست حقیرانه  به کارگر می نگرند . عده ای دیگر چنان درگیر ایدولوژی سازمانهای محقر خویشند که کارگر را تنها و تنها یک ابزار برای خالی کردن عقده های سیاسی خویش می بینند.
کیست نداند که کارگر در بر آوردن نیازهای اولیه اش با چنان مشکلی دست به گریبان است که واژه های همچون رفاه ، اوقات فراغت ، استراحت ، ارامش ، آگاهی ، عزت ، اعتماد و …. در دایره زندگیش به آرزوهای محال می مانند .
کجاست دستی که از دریچه انسان مدارانه به یاری این قشر فراموش گشته بشتابد که همانا بر این باورم که تنها نجات دهنده کارگران ، دانشجویان و معلمان، خود آنها هستند…
اکنون دانشجوی عزیز ، با ایمان بر آنکه خیلی از شما در بطن همین جامعه واز دل همین خانواده های کارگری با اراده پولادین خویش و به امید روزی روشن دست از مجاهدت نکشیده اید که امیدوارم قله های فخر و دانش را فتح کرده و با نگاهی انسانی و از روی وظیفه ای که لازمه بیداری و آزادی اندیشه هر فرد آزاده ای است در آینده گوشه چشمی به وضعیت فلاکت بار جامعه و بخصوص این قشر همیشه مظلوم و محروم داشته باشید .
به امید پیروزی و شادکامی در تمام مراحل زندگیتان ، این روز را پیشاپیش به شما تبریک می گوییم .

با سپاس
میکایئل صدیقی
(کارگر ساختمانی ومسول انجمن کارگران واستادکاران ساختمانی مریوان وسرواباد)