سرخط خبرها
خانه / معلمان / صحبتی با آقای نوبخت ،سخنگوی دولت و رئیس سارمان مدیریت و برنامه ریزی
صحبتی با آقای نوبخت ،سخنگوی دولت و رئیس سارمان مدیریت و برنامه ریزی

صحبتی با آقای نوبخت ،سخنگوی دولت و رئیس سارمان مدیریت و برنامه ریزی

بهرنگ ایرانی، معلم

اخیرا آقای نوبخت سخنگوی دولت و رئیس سازمان  مدیریت و برنامه ریزی از چند تشکل صنفی معلمان شامل سازمان معلمان ایران، مجمع فرهنگیان ایران اسلامی ، کانون صنفی معلمان ایران و انجمن اسلامی معلمان ایران دعوت بعمل آورد تا ظاهرا  در ارتباط با مسائل و مشکلات فرهنگیان مشاوره و همفکری کنند. به گمانم با هرنیتی که این کار صورت گرفته باشد ،بهتر است که آن را به فال نیک بگیریم  و خواهان استمرا رچنین نشست هایی شویم .باشد که با گوش دادن به درد دلها ،گله ها و همچنین پیشنهاد های سارنده ای که از دل این جلسات بیرون خواهد آمد راهی واقعی  برای رفع معضلات فرهنگیان  کشورگشوده شود.
آقای نوبخت در این جلسه ،پس از خوشامدگویی به معلمان از سابقه ی کار خود در آموزش و پرورش می گوید و اضافه می کند که:
“به همین علت در دوره هایی که در مجلس نماینده بوده است دغدغه فرهنگیان را داشته است و برای حل این دست مشکلات ،نظام هماهنگ پرداخت را ایجاد کردند که متاسفانه نتوانست جوابگو باشد و مشکلات قبل همچنان ادامه داشت. “
آقای نوبخت ،ادعا می کنند که در سابقه ی کاری خود  در شهرستانهای رشت و باختران در پست های مختلف مدیریتی کار کرده اند ،بنابر این  دغدغه ی فرهنگیان را دارند .
آقای نوبخت:
اولا )شما علیرغم تمام حسن نیتی که در این زمینه ممکن است بخرج بدهید، احتمالا هیچ زمانی  بعنوان معلم در آموزش و پرورش نبودند که تنها با حقوق معلمی بخواهید و ضعیت زندگی خود را سر و سامان بدهید.بنا بر این با توجه به ادعایی که می کنید ،سختی معیشت معلمان را آنطور که باید ،نمی توانید احساس کنید. چرا که همیشه “مدیر” بوده اید.
ثانیا ) مگر نظام ” هماهنگ پرداخت” اجرا شد که به قول شما نتوانست جوابگو باشد؟ گویا بین درک معلمان از “نظام هماهنگ پرداخت” و درک شما تفاوت ماهوی وجود دارد.منظور معلمان از چنین نظام پرداختی،هماهنگی پرداخت ها بین کارکنان وزارت آموزش و پرورش و سایر وزارتخانه هاست که به نظر معلمان در این زمینه  تبعیض آشکار وجود دارد.در حالی که شما احتمالا منظورتان از” هماهنگی”،هماهنگی پرداخت ها، بین  کارکنان وزارتخانه ی  آموزش و پرورش است که آن هم با استناد به فاکتورهای متعددی ،تاکنون عملی نشده است.
خوب است آقای نوبخت که این همه کار در آموزش و پرورش را در سابقه ی کاری خود دارد،علاوه بر سخنگوی دولت بودن واقعا می توانستند دغدغه ی فرهنگیان را داشته باشند و سخنگوی معلمان هم باشند و در “عمل” گرهی از بی شمار گره های آنها را می گشودند و به وعده وعید اکتفا نمی کردند.آیا نباید از دولت تدبیر و امید بیش از این ها انتظارداشت؟ هنوز با گذشت بیش از دو سال از عمر این دولت ،معلمان ، اتفاق چشمگیری را در زندگی خود شاهد نیستند.باورتان می شود که طیف گسترده ای از معلمان بویژه “معلمان بازنشسته”،دیگر حتی با سیلی هم نمی توانند صورتشان را سرخ نگاه دارند. چنین اتفاقی احتمالا برای شما که دغدغه ی فرهنگیان را دارید و اینگونه به سابقه ی کارتان در آموزش و پرورش افتخار می کنید،باید طبیعتا خیلی درد آور باشد.
آقای نوبخت می گویید:
“به همین علت قانون مدیریت خدمات کشوری پیشنهاد شد که این قانون نیز به دلیل مستثنی کردن بسیاری از کارکنان دولت در حال حاضر انتظاری که از آن داریم را برآورده نمی کند و در حال حاضر تیمی برای مشکلاتی که در پرداخت های حقوق ها بوجود آمده است، تشکیل داده اند.
با توجه به روندی که دولت ها، برای  حل مشکلات شغلی و معیشتی معلمان تاکنون طی کرده اند و نتایجی که بدست آمده است،این باور را در میان معلمان قوت می گیرد که گویا هر از چندگاهی،با طرح برنامه های متنوع  تصمیم دارندآنها را “از سرخودشان وا کنند” و به دنبال “نخودسیاه” روانه کنند. اگر معلمان به این انتخاب جدید شما هم خوشبین نباشند ،نباید خیلی عجیب و دور از ذهن باشد.بویژه این که در تیم مورد نظر شما ،جای نمایندگان تشکلهای صنفی معلمان ،خالی است.
آقای نوبخت می گویید:
“سازمان مدیریت و برنامه ریزی به دلیل کمبود درآمدها در بسیاری از موارد سازمان ها را دچار کسری بودجه و پرداخت ها می کند، اما درآموزش و پرورش سعی کرده اند که این اتفاق نیفتاد. “
 اگر واقعا اینطور است،پس چرا برای مثال مطالبات گوناگون معلمان از جمله هزینه ی ازدواج فرزندان فرهنگی  که رقم بسیار ناچیزی در مقایسه با هزینه ی کمرشکنی است که با گرفتن انواع وام ها و قرض و قوله ،متحمل می شوند از سالها قبل جزء دیون باقی مانده است؟یا چرا هرسال بیمه ی تکمیلی “آتیه سازان حافظ” برای فرهنگیان  ادا و اطوار در می آورد؟ ضمن این که خدماتی که ارائه می دهد اصلا قابل مقایسه با بیمه های تکمیلی سایر ادلرات بخش دولتی و خصوصی و ارتش نیست؟ چندی پیش یکی از بستگان که یک کارگر ساده در یکی از شرکتهای تولید خودرو است ،در منزل ما مهمان بود ،می گفت، کل مبلغی که برای ارتودنسی دندان های فرزندش پرداخته ،فقط 350000 تومان شد.بقیه هزینه را بیمه ی آنها پرداخته است.یا یکی از آشنایان که در اداره ی برق شاغل است می گفت سالانه برای هریک از اعضای بیمه شده ی خانواده اش یک میلیون تومان سوبسید  هزینه ی دندانپزشکی در نظر گرفته شده است.منظورم به هیچوجه این نیست که از امکانات رفاهی برحقشان کم شود و در اختیار معلمان قرار گیرد.حتما شما خیلی خوب می دانید چه هزینه هایی نباید و ضروری نیست صورت بگیرد تا عدالت بیشتری در جامعه اتفاق بیافتد.یا چه کسانی از چه رانت هایی باید استفاده نکنند تا مسئله ی رفاه و معیشت معلمان از این وضعیت نگران کننده خارج شود.
آقای نوبخت :
فکر نمی کنید حالا که ظاهرا شما تمام تلاشتان را می کنید تا در آموزش و پرورش بحث کسری بودجه و پرداخت ها صورت نگیرد،در حقیقت این خود بودجه ی آموزش و پرورش است که در زمان تقدیم لایحه ی بودجه به مجلس ،متناسب در نظر گرفته نمی شود؟ به عبارت دیگر آیا  قبل از همه و قبل از آنکه بودجه وارد آموزش و پرورش شود ،از آن کسر نمی شود ؟
شاید بخواهید با توجه به مدرک دانشگاهی (دکتری اقتصاد) و سالها کارهای مدیریتی و اجرایی ،بر من خرده بگیرید که گویا بدون داشتن تخصص لازم در زمینه ی بودجه نویسی ،اظهار نظر می کنم.شاید مدعی شوید که لایحه ی بودجه از طرف دولت ،درست  و به طریق کارشناسی  طراحی می شود ولی نمایندگان مجلس به پیشنهاد دولت رای موافق نمی دهند و از شاخ وبالش می زنند.اگر اینطور باشد که احیانا شما ممکن است بگویید،این سوال پیش می آید که این چه مکانیسمی است که  با توجه به این که تعداد قابل ملاحظه ای از نمایندگان مجلس ،از میان فرهنگیان انتخاب می شوند ،چرا وقتی از سد نظارت استصوابی و فیلترهای دیگر می گذرند و وارد مجلس می شوند،اینطور فراموشکار می شوند و به وعده های قبل از انتخابشان وقعی نمی گذارند؟در میان معلمان این باور وجود دارد که دسترسی این نمایندگان به امتیازات ویژه و برخورداری از برخی امکانات و قرار گرفتن در بازی قدرت که بین جناحهای مختلف جریان دارد ،انگیزه ای برای تحقق مواعیدشان باقی نمی گذارد..
آقای نوبخت:
آیا فرهنگیان حق ندارند از این که شما از شنیدن خبر بازداشت آقای بهشتی لنگرودی نماینده ی کانون صنفی معلمان  تعجب کردید،تعجب کنند؟مگر ایشان و سایر معلمانی که در ارتباط با پیگیری مطالبات صنفی معلمان ،بازداشت و زندانی شده اند ،مسائل دیگری غیر از همین نکاتی را که شما تاییدشان می کنید و برای محقق شدنشان قول همکاری می دهید ،دارند؟
اگر واقعا بجز پیگیری این مطالبات که در چارچوب قانون اساسی جزء حقوق مصرحه ی آنها محسوب می شود،جرمی را مرتکب شده اند ،چرا به صورت علنی اعلام و در یک دادگاه صالحه  برای روشن شدن اذهان عمومی رسیدگی نمی شود تا در صورت اثبات اتهامات وارده ،فرهنگیان از آنان تبری بجویند؟ آیا این “دانستن” حق معلمان نیست؟
در شرایطی که نماینگان نئوکانها ولابی اسرائیلی حجم زیادی از مطالب مدیا و تلویزیونها را به مخالفت با “برنامه ی توافق هسته ای” اختصاص می دهند و با براه انداختن تظاهرات در کشورهای غربی ،خواهان به شکست کشانیدن آن و ایجاد زمینه برای گسترش خشونت و به راه انداختن جنگهای جدیدی در منطقه ی خاورمیانه هستند،بیش از هر زمان دیگری جامعه ی ما نیاز به همگرایی و همدلی دارد.آیا با دامن زدن به چنین سوء تفاهماتی این امر محقق خواهد شد؟
آقای نوبخت:
تا انتخابات مجلس شورا ی اسلامی و مجلس خبرگان زمان چندانی باقی نمانده است.نگذارید این شائبه در میان فرهنگیا ن قوت بیشتری بگیرد که دعوت از تشکلهای معلمان تاکتیکی است برای گرم کردن تنور انتخابات.برای عملی شدن همگرایی و اتحاد عمل در راستای اجرای عدالت و گسترش دموکراسی ،باید از وعده و وعید بدون پشتوانه دست برداشت و اقدامات عملی برای از بین بردن تبعیض میان معلمان و سایر ادارات دولتی صورت گیرد. به گمانم این درست نیست که خواسته یا ناخواسته به شعور فرهنگیان توهین شود.چرا که بازتاب چنین توهینی به کل جامعه برمی گردد.
آقای نوبخت:
برخی از فرهنگیان وقتی که باهم صحبت می کنند ،بسیار نا امیدانه می گویند ،این صحبتها بی فایده است .از چه چیزی و برای چه کسی توضیح می دهی؟بالایی ها خیلی بهتر از من و تو همه ی اینها را می دانند. اگر قرار بود کاری بکنند تا حالا وضعیت ما تغییر کرده بود.هیچ حاجتی از این امامزاده روا نیست.ولی وقتی یکی از مصاحبه های شما با یکی از شبکه های استانی را بیاد می آورم که در انجا با جهره ای غمگین گفتید که من در دهه ی هفتم زندگی ام بسر می برم و در حالی که بغض کرده بورید و اشک چشمانتان را پاک می کردید ،از ته دل خواستید که مراتب خدمتگزاریتان را نسبت به مردم آشکار کنید و برای بهینه کردن زندگی اشان قول همه گونه همکاری  را به آنها دادید، به خودم گفتم با توجه به این که هیچ انسانی مطلقا “بد” یا مطلقا “خوب”  نیست،نکاتی هرچند مختصر از وضعیت زندگی سخت و نابسامان معلمان را یاد آور شوم  و از شما بخواهم ،اگر می توانید،کاری انجام دهید و اگر نمی توانید ،بهترین کاری که که می توانید انجام دهید این است که لا اقل بی جهت در باغ سبز به معلمان نشان ندهید و به شعورشان احترام بگذارید.

3 نظر

  1. فقط اعتصاب وتجمع،فقط نظام هماهنگ پرداخت. رتبه بندی نمی خواهیم.

  2. ادم دروغگو و منفعت طلب.او با معلمی بیگانه است.