سرخط خبرها
خانه / مقالات / فرهنگیان ایران در انتظار اجرای عدالت
فرهنگیان ایران در انتظار اجرای عدالت

فرهنگیان ایران در انتظار اجرای عدالت

اسماعیل عبدی

      روز پنجم اکتبر معادل 13 مهر توسط یونسکو به عنوان روز جهانی معلم انتخاب شده و ایران در سال 1994 در اجلاس وزرای آموزش و پرورش به پیشنهاد مدیرکل وقت یونسکو-فدریکو مایور- مبنی بر انتخاب روز پنج اکتبر به عنوان روز جهانی معلم رای مثبت داده است. از آن سال به بعد روز جهانی معلم در جاهای مختلف دنیا با روشهای مختلف از جمله طرح یک شعار، برگزاری همایش و نصب پوستر و ارائه ی سالنامه های آموزشی جشن گرفته می شود. انتخاب شعار امسال سازمان جهانی معلمان “تکریم معلم سرمایه گذاری روی آینده است” نشان دهنده ی رویکرد کنونی جهان به منزلت معلم است. در بسیاری کشورها هم روز ملی معلم با روز جهانی متفاوت است و هر دو روز جشن گرفته می شود. افزون بر آن دلیلی سیاسی یا ایدئولوژیک هم در انتخاب  این روز وجود نداشته و تنها امضای سند تفاهم بین سازمان بین المللی کار و یونسکو در 5 اکتبر 1966 انگیزه ی انتخاب این روز بوده است. در ایران اما آنچه ما تا کنون شاهد بوده ایم برخوردهای قهر آمیز برای بزرگداشت این روز بوده است. کانون های صنفی معلمان نسبت به اجازه ندان دولت برای نکوداشت این روز انتقاد داشته و بارها این انتقاد را مطرح کرده اند.

در آستانه روز جهانی معلم، فرهنگیان ایران همچنان در انتظار اجرای عدالت و تحقق وعده های مسئولان دست اندرکار آموزش و پرورش کشور هستند. معلمان پیش دبستانی با حقوقی اندک – ماهانه کمتر از دویست هزارتومان – و با بیمه ی پانزده روز در ماه همچنان منتظر تصمیم دولت و مجلس جهت استخدام هستند. معلمان پیمانی چشم انتظار تبدیل وضعیت خود از پیمانی به رسمی آزمایشی هستند و معلمان آزاد با حقوق ناچیز بدون بیمه روزگار می گذرانند.  

مدتهاست که آموزش و پرورش کشور با نابسامانی ها و گره های کور بسیار مواجه بوده و کسری بودجه در آموزش و پرورش به یک عبارت عادی و تکراری تبدیل شده است. در سالهای انتهایی دولت اصلاحات که بحث اصلی محافل اقتصادی لایحه ی مدیریت خدمات کشوری و پرداخت هماهنگ حقوق به کارکنان دولت بود فرهنگیان کشور با نوشتن نامه از کانون های صنفی معلمان خواستند که پیگیری های لازم را انجام دهند.

نمایندگان کانون صنفی معلمان در ابتدای دولت نهم با دکتر احمدی نژاد دیدار کرده و نسبت به وضعیت نابسامان آموزش و پرورش هشدارهای لازم را دادند. رییس جمهور پیشین در این دیدار از تغییرات زیربنایی در دولت خود نسبت به یشبرد مقاصد آموزشی و اقتصادی خبر داد و قول داد که قدرت خرید معلمان را تا چهار برابر افزایش خواهد داد. سازمان جهانی معلمان عضویت رسمی شورای هماهنگی کانون های صنفی معلمان سراسر کشور  را پذیرفت و تشکیلات صنفی به سرعت در کشور گسترش یافت.در پیگیری های کانون صنفی معلمان جهت اجرای قانون نظام هماهنگ پرداخت حقوق، دولت با روش های مختلف و بهانه های مختلف از اجرای قانون طفره رفته و مجلس شورای اسلامی نیز جهت اجرای قانون و معطل ماندن آن در این دوره، پیگری های شایسته انجام نداد.

پس از خلف وعده ی دولت نهم در اجرای قانون شورای هماهنگی کانون های صنفی معلمان ایران(شامل چهل و دو تشکل صنفی) با دعوت از فرهنگیان کشور در اسفند 85، به آن ها فراخوان تجمع و اعتراض جلوی پارلمان داد. با استقبال از این دعوت گسترده ترین اجتماعات اعتراضی معلمان کشور پس از انقلاب اسلامی شکل گرفت. محمود فرشیدی اعلام کرد که تشکل های صنفی را به رسمیت نمی شناسد و در بیست و سه اسفند – چهارشنبه سیاه آموزش و رورش- فرهیخته ترین معلمان ایران مورد ضرب و شتم قرار گرفته و اعضای هیات مدیره کانون های صنفی معلمان دستگیر و پرونده ها به بخش امنیتی سپرده شد.

حاصل این برخورد قهر آمیز دولت و دستگاه امنیتی تمدید نکردن مجوزها و پروانه های تشکلهای صنفی و صدور احکام مختلفی چون اخراج، تبعید، انفصال از خدمت، کسر از حقوق، ممنوعیت تدریس، ممنوعیت خروج از کشور، ممنوعیت مصاحبه و.. برای فعالان صنفی بود. صدور احکام زندان در دادگاه های انقلاب موجب زندانی شدن کنشگران صنفی از جمله رسول بداقی، سید محمود باقری، محمود بهشتی لنگرودی، علی اکبر باغانی، هاشم خواستار، مختار اسدی، اسماعیل عبدی، سید مجتبی ابطحی، نبی الله باستان فارسانی و حتی کنشگران اجتماعی و سیاسی از جمله محمد داوری، علی پور سلیمان، عبدالله مومنی و مسعود کردپور گردید. سازمان جهانی معلمان با نوشتن نامه هایی از روسای اجرایی کشور ایران خواست تا صدور احکام ناعادلانه را متوقف نمایند.

در دوره ی هشت ساله دولت دکتر محمود احمدی نژاد به جز موارد ذکر شده انتخاب وزرای ناکارآمد،  تغییرات پی در ی غیر کارشناسی مقاطع تحصیلی و درونمایه های کتاب درسی، بلاتکلیفی نیروهای حق التدریس، ورود نیروهای شرکتی به بزرگترین دستگاه اجرایی کشور، ورود تمام قد مسائل ایدئولوژیک در آموزش و پرورش، فرسوده شدن سازه های مدارس، بروز واقعه ی دلخراش آتش سوزی شین آباد، کشته شد دانش آموزان در اردوهای مختلف از جمله راهیان نور، استخدام معلمان آزاد با حقوق متوسط دویست هزار تومان بدون بیمه و جذب و استخدام بیش از یکصدهزار نفر بیسواد و کم سواد  بدون ضوابط و حتی در برخی موارد فامیلی و تبدیل وضعیت نیروهای خدماتی به آموزشی  نیز بر نگرانی های کانون صنفی معلمان افزود.

با استقرار دولت تدبیر و امید، سایت رسمی وزارت کشور از قانونی بودن کانون های صنفی معلمان خبر داد. نمایندگان کانون های صنفی در دیدار هایی که با هماهنگی روابط عمومی وزارتخانه ترتیب داده شد با وزیر آموزش و پرورش دیدار کرد. دبیرخانه کانون صنفی معلمان بیست و دو پرونده از پرونده های معلمان را به دایره حقوقی وزارتخانه تحویل داد که در وزارتخانه و هیالت عالی نظارت مورد بررسی قرار گرفت و تا کنون دو حکم تبعید نقض شده است.

شورای هماهنگی کانون های صنفی معلمان ایران در بیستم و بیست و یکم شهریور 93 تشکیل جلسه داد و سی و چهار تشکل صنفی پس از هشت سال تهدید و نا امنی، با آرامش و با حضور قائم مقام وزیر و مشاور وزیر در امور تشکل های صنفی آخرین دغدغه های صنفی  و مشکلات معلمان و دانش آموزان ایران را مورد بررسی قرار دادند.

…………………………………………….

حال با همه این توصیفات، ما هنوز در انتظار اجرای عدالت هستیم و از پا ننشسته ایم. در روز جهانی معلم دوباره هم به خودمان و هم به مسئولان یاد آوری می کنیم که نارسایی ها و دغدغه ها بسیار است و راه ما بس طولانی. مشکلات معیشتی معلمان همچنان پابرجاست، مربیان پیش دبستانی در بلاتکلیفی به سر می برند و ما مدتهاست که در انتظار آزادی معلمان زندانی همچنان چشم به در دوخته ایم

ما دوره می کنیم شب را و روز را، هنوز را……………………

2 نظر

  1. سلام.جناب آقای عبدی ازشما تشکرمی کنیم.اما وعده چقدر؟مسولین معلمان را فراموش کرده اند. خلاصه چه بایدکر ؟

  2. سلام
    اقای عبدی از اینکه مطالبات معلمان رو پیگیری می کنید و جزئی از دغدغه های کانون صنفی بشمار می آورید سپاسگزارم. و روز جهانیه معلم رو از طریق این دنیا (فضای مجازی) به همه ی معلمان دلسوز این سرزمین تبریک میگویم.
    پایدار باشید.