سرخط خبرها
خانه / جنبش های مدنی جهان / هری بریجز، رهبر اتحادیه جهانی کارگران گمرک و بندرگاه
هری بریجز، رهبر اتحادیه جهانی کارگران گمرک و بندرگاه

هری بریجز، رهبر اتحادیه جهانی کارگران گمرک و بندرگاه

نسرین هزاره مقدم

در سال 1990، هری بریجز، رهبر اتحادیه جهانی کارگران گمرک و بندرگاه در سن 88 سالگی درگذشت. بریجز به همراه همکارانش در اوایل دهه 1930 اتحادیه جهانی کارگران گمرک و بندرگاه را ایجاد کردند. او چهل سال تمام در کادر رهبری و مدیریت این اتحادیه بود.
بریجز از تاثیرگذارترین رهبران کارگری در تاریخ آمریکاست. با وجود حضور پررنگ عناصر محافظه کار در جنبش کارگری آمریکا در آن سالها و کارشکنی های مدام دولت و کارفرماها، او اتحادیه جهانی کارگران گمرک و بندرگاه (ILWV) را به یک ستون پیشرو در جنبش کارگری آمریکا تبدیل کرد.
سهم اصلی بریجز در تاریخ جنبش کارگری آمریکا از کنش فعالانه او در دو اعتصاب مهم سرچشمه می گیرد: اعتصاب در سال 1934 و از آن مهمتر، اعتصاب کارگران بندرگاه که به اعتصاب 34 معروف شد، اعتصابی که پرشورترین، تاثیرگذارترین و به یادماندنی ترین اعتصاب در تاریخ آمریکاست. در این اعتصاب، درگیری بین معترضان و پلیس به یک خشونت تمام عیار تبدیل شد. پلیس شروع به شلیک کرد، پنج کارگر بندرگاه در سانفرانسیسکو و دو کارگر در سیاتل جان باختند. بعد از این کشتار خیابانی دهشتناک، گارد ضد شورش وارد عمل شد تا گیت های بندرگاه را که معترضان مسدود کرده بودند، باز کرده و اعتصابیون را پراکنده نماید.
پس از آن، اتحادیه کارگران بندرگاه بسیار هوشمندانه و زیبا عمل کرد: صفوف عزاداران کشته شدگان اعتصاب، خیابان های سانفرانسیسکو را مسدود کرد. با این حرکت، نگاه شهر به سمت این اعتصاب چرخید، 117 اتحادیه سانفرانسیسکو رای به یک اعتصاب همگانی دادند، در حمایت از کشته شدگان بندرگاه. 83 روز پس از شروع اولیه اعتصاب بود که درخت این مقاومت ثمر داد. اتحادیه و کارفرما در یک تالار عمومی به مذاکره نشستند. این گامی بود به سوی تغییر سیستم ناعادلانه موجود. حداقل دستمزد کارگران بندرگاه افزایش یافت و شرایط کار بهبود پیدا کرد.
بریجز در چشم مردم شهر و کارگران به یکی از قهرمانان مورد ستایش اعتصاب بدل شد. او به عنوان یک عنصر تصمیم گیرنده در کمیته اعتصاب، شیوه جدیدی از پایداری در مبارزه سندیکایی را نمایش داد که خشم جناح های حکومت و کارفرماها را برانگیخت.
در طول این اعتصاب و پس از آن، در سالهای فعالیت صلح آمیز اتحادیه، بریجز بارها مورد اذیت و آزار دولت فدرال قرار گرفت. بارها تهدید به تبعید و نفی بلد شد، به دادگاه کشانده شد و بازداشت شد. اما او همچنان در دوران سخت جنگ جهانی دوم و سالهای جنگ سرد پس از آن، سکان اتحادیه را در دست داشت، قدرت آن را افزایش داد و استانداردهای زندگی کارگران را بالا برد.
بریجز در سال 1977 بازنشسته شد، در حالیکه یک اتحادیه پیشرو و بسیار فعال را در تاریخ جنبش کارگری آمریکا به میراث گذاشت. نقشی که امروز ILWV بازی می کند، از تلاش های او و دوستانش سرچشمه گرفته.

او ثابت کرد که با وجود مشکلات و سرشکستگی ها، اگر افراد سازماندهی شوند و کنترل اتحادیه ها را خودشان در دست بگیرند، حرکت به سمت جلو همیشه امکانپذیر است: “اگر ایمان داشته باشید، در خطوط منظم به صف خواهید شد و هرگز شکست نمی خورید.”

هری بریجز در سال 1990 در 88 سالگی در گذشت، اما یک صدا از او به جا مانده، وقتی که در سکوت رو به شهر خاموش فریاد می زد: “مهمترین واژه در زبان طبقه کارگر همبستگی است.”