سرخط خبرها
خانه / پرونده ویژه / پرونده ویژه/ تعامل جدی شرط اصلی تحقق مطالبات صنفی
پرونده ویژه/ تعامل جدی شرط اصلی تحقق مطالبات صنفی

پرونده ویژه/ تعامل جدی شرط اصلی تحقق مطالبات صنفی

عبدالجلیل کریم پور

این روزها شاهد اعتراضات و انتقادات فراوان از جانب معلمان زیادی هستیم که از وضعیت معیشتی و حتی منزلتی خویش ناراضی هستند! این اعتراضات که گاه در قالب نامه هایی به فرادستان انجام می گیرد ، هنوز راه به جایی نبرده و فرادستان را به سمت تغییر وضعیت کنونی رهنمون نکرده است!

آن چه البته ذهن را به خود مشغول کرده ، این است که چرا این رفتارها نتوانسته راهی به سوی مقصد باشد؟ چرا بایدهمیشه شاهد افت منزلتی این قشر زحمتکش و نگاهی مصرفی به اوباشیم؟

شاید یکی از دلایل عمده ی این عدم موفقیت حضور کم معلمان در صحنه ی مطالبات صنفی باشد! شاید هنوز به قدر کافی قلم بدستانی برای احقاق حق مسلم خویش نشده ایم و گوشه ی انزوا را بیشتر از حضور فعال پسندیده ایم ! بی شک رفتارهای قانونی و تذکر به فرادستان برای از یاد نبردن ، راهی خطا و دور از منطق نیست ، بلکه خود زمینه ای است برای این که افرادی که وظایف خویش را نحو احسن انجام می دهند ، یعنی یک پایه از تکالیف نقششان به خوبی اجرا می شود ، اعلام کنند که پایه ی دیگر آن ، حقوقشان هست و مطالبه ی آن حق اجتماعی شان می باشد . این مهم زمانی امکان پذیر هست که بخواهند آن را طلب نموده و بدان دست یابند.

بی گمان در این بین تشکل های صنفی می توانند نقش بسزایی ایفاکرده و تاثیر مثبتی در این زمینه داشته باشند ، به شرطی که فرادستان آن ها را در مقابل خویش احساس نکنند و تا حد ممکن آن ها را طرف مشاوری قابل اعتماد محسوب نمایند و یادشان باشد که نباید نسبت به آن ها و حتی خود آموزش و پرورش نگاه سیاسی داشته باشند. امری که می تواندکنشگر را با طیب خاطر به سمت مطالبات صنفی خویش بکشاند . قاعدتا تشکل ها نیز باید در این مورد به دور از نگاه خودبرتر بینی ، هم و غمی جدی برای رفع دغدغه ها داشته باشند و خدای ناکرده سودای قدرت آن ها را از این مهم دور نکند! به بیانی ساده تر تعامل جدی بین کنشگران و کاربدستان راهگشایی برای رفع مشکلات باشد. آن چه از دید نگارنده می تواند راه به سوی هدف ببرد این است که آموزش و توسعه ی آموزشی راس هرم آموزش و پرورش و دغدغه ی فرادستان باشد، چرا که توجه به این مساله ، زمینه را برای رفع دغدغه های پایه ای معلم مهیا می کند. به طور مثال اگر نگاهی کاوشگرانه به مشکلات  چند سال اخیر داشته باشیم ، دغدغه های معیشتی را در راس خواسته های معلمان و کنشگران می بینیم که هنوز نتوانسته راه به جایی ببرد ، چرا که از کنار این مساله به راحتی عبور شده و به فراموشی سپرده شده است.

البته همه واقف بر این هستیم که باید مشکلات را فهمید ، اما نوع مشکل و اولویت ها را نباید از یاد برد و باید قبول کرد که همه ی این ها زمانی محقق می شود که به یکدیگر اعتماد نماییم .

 

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*