سرخط خبرها
خانه / مقالات / گزارشی از وضعیت مدارس بخش تلنگ استان سیستان و بلوچستان، خواب آقای مدیر را برآشفت
گزارشی از وضعیت مدارس بخش تلنگ استان سیستان و بلوچستان، خواب آقای مدیر را برآشفت

گزارشی از وضعیت مدارس بخش تلنگ استان سیستان و بلوچستان، خواب آقای مدیر را برآشفت

نسرین هزاره مقدم


 

بخش تلنگ شهرستان قصرقند با 17 هزار جمعیت و بیش از سه هزار دانش آموز از توابع شهرستان چابهار در جنوب استان سیستان و بلوچستان است.

چندی پیش، شوراهای اسلامی بخش تلنگ در نامه ای به اداره کل آموزش و پرورش سیستان و بلوچستان که رونوشتی از آن در اختیار ایرنا قرار گرفت، از آن چه بی توجهی به نیازهای آموزشی این بخش نامیدند، گلایه کردند. در بخشی از این نامه آمده است، فضاهای آموزشی غیر استاندارد، تشکیل شدن برخی کلاسها در اصطبل و آغل چهارپایان، توزیع نشدن میز و صندلی بین مدارس، فقدان تجهیزات آموزشی حتی تخته سیاه، کمبود معلم و نبود مدرسه پیش دانشگاهی از جمله مشکلات بخش تلنگ است. نویسندگان نامه از برخورد مدیر کل آموزش و پرورش سیستان و بلوچستان در ندادن وقت ملاقات به نمایندگان اعزامی این منطقه برای طرح حضوری مشکلات خود انتقاد کردند.

بخشدار تلنگ در مصاحبه ای با روزنامه ندای زاهدان از تهدید مسئولان آموزش و پرورش به جای حمایت خبر داده و افزوده مردم این بخش امتیاز خاصی از آموزش و پرورش نمی خواهند، بلکه تنها یک دیوار و سقف ساده برای تحصیل فرزندانشان می خواهند.

پس از رسانه ای شدن اخبار مربوط به محرومیت دانش آموزان تلنگ، علیرضا نخعی مدیر کل آموزش و پرورش سیستان و بلوچستان، همان کسی که حتی حاضر به ملاقات حضوری با معتمدان محلی نمی شد، نگارندگان نامه را به دروغگویی و بزرگنمایی متهم کرده و گفته اهالی تلنگ خبرنگار ایرنا را فریب داده اند و با صحنه سازی قصد داشته اند برای روستای خود امکانات جذب کنند. مطبوعات و رسانه ها باید به جای تصویر کشیدن مظلوم نمایی عده ای برای رسیدن به اهداف خاص، منعکس کننده حقایق باشند.

در پاسخ به اظهارات مسئولانه! آقای مدیر، اهالی 9 روستای بخش تلنگ، خطاب به مدیران آموزش و پرورش جوابیه ای منتشر کردند که رونوشتی از آن برای استانداری سیستان و بلوچستان و خبرگزاری جمهوری اسلامی ارسال شده. در متن این نامه که ایرنا آن را در تاریخ بیستم اردیبهشت منتشر کرده، می خوانیم:

“بدانید ما مردم عادت به دروغ گفتن نداریم. از مسئولان آموزش و پرورش خواهشمندیم ما از شما مدرسه نمی خواهیم، اما معتمدان ما را، روحانیون ما را و مسئولان محلی ما را تهمت دروغ  و اتهام جوسازی نزنید که در آن دنیا باید پاسخگو باشید.”

……………………………………………………………………………

حال پرسش اصلی این است: در حالی که 44 مدرسه در این بخش، فاقد آب آشامیدنی و بهداشتی هستند، 30 مدرسه فاقد امتیاز برق و در 40 مدرسه، کلاس ها در کپر یا زیر سایه درختان خدا یا در اصطبل چهارپایان تشکیل می شود، بزرگنمایی کجای داستان قرار می گیرد؟ آیا از بودجه های کلان آموزشی کشور، سهمی به استان سیستان و بلوچستان نمی رسد و اگر می رسد و صرف این کودکان محروم نمی شود، کجا مصرف می شود؟ انتقاد مسئولین از رسانه ها به جرم مظلوم نمایی و اغراق، حکایت از چیست؟ آیا غیر از علاقه شدید به کتمان واقعیت و سرپوش گذاشتن بر  آنچه بر سر این مردم می رود، چیز دیگری است؟

آقای مدیر! سقفی برای تحصیل و چند تخته سیاه، حق کودکان بلوچ روستاهای تلنگ است. شما که از نامه ها و عکس ها به ستوه آمده اید، چه طور این رنج ها را نمی بینید؟؟؟؟