سرخط خبرها
خانه / معلمان / درد دل یک معلم
درد دل یک معلم

درد دل یک معلم

گودرز شفيعيان


در روزنامه اعتماد مورخه 15 دي1392 در مصاحبه اي با آقاي ناصري زنجاني درباره معلمان زنداني- اخراجي- تبعيدي- بازنشسته اجباري مصاحبه اي توسط خانم مريم بابائي انجام گرفته بود مبني بر اينكه همانگونه وزارت علوم و آموزش عالي دانشجويان ستاره دار و محروم از تحصيل را حكم آنها را لغو كرده و آنها اكنون مشغول به تحصيل مي باشند اين مسئله در آموزش و پرورش نيز بايد اجرا گردد و معلمان و زنداني اخراجي- تبعيدي- بازنشسته اجباري نيز بايستي پرونده آنها را مورد بررسی مجدد قرار گيرد و از آنها اعاده حق شوند تا آنها و خانواده هايشان متضرر نگردند.

اينجانب گودرز شفيعيان نيز يكي از همين معلماني مي باشم كه در ارتباط با كانون صنفي معلمان يكبار به دو ماه اخراج از آموزش و پرورش محكوم گرديدم و بار ديگر مجبور به بازنشستگي اجباري گرديدم. حكم اوليه ام درمورد دوبار اخراج از طرف هيئت تخلفات اداري اداره كل آموزش و پرورش فارس در شيراز صادر گرديد- كه بعد از اعتراض اينجانب به احكام و در هيئت هاي بدوي و تجديدنظر شيراز اين حكم تأئيد گرديد و آنرا به وزارت آموزش و پرورش در تهران فرستادند و وزارت آموزش و پرورش هم طي حكمي از من خواست كه اعتراضات خود را به هيئت بررسي تخلفات وزارت آموزش و پرورش بفرستم و اينجانب نيز بار ديگر اعتراضات خود را به اين هيئت فرستادم و اين هيئت نيز بدون حضور من همان احكام شيراز را تأئيد كرد و اينجانب با توجه به موقعيت زماني سال 87 و 88 به اين نتيجه رسيدم كه اعتراض مجددم نيز همين حكم صادر خواهد شد از اين رو مجبور به قبول حكم شدم و دو ماه اخراجي از آموزش و پرورش را که از تاريخ 15 اسفندماه 1387 تا 15 ارديبهشت 1388 بود پذيرفتم و به مدت دو ماه از آموزش و پرورش اخراج بودم تا اينكه در 15 ارديبهشت دوباره مراجعه كردم و حكم مجدد اشتغال به كار برايم صادر گرديد . چندين بار در سالهاي 1386 و 1387 نیز بوسيله هيئت هاي تخلفات اداري اداره كل آموزش و پرورش فارس بنا بر گزارشهايی كه اداره آموزش و پرورش شهرستان رستم ممسني كه محل كارم بود فرستاده شده بود احضار گرديدم و حضوراً محاكمه شدم و از خود دفاع كردم اما سرانجام اين هيئت اين حكم را صادر كرد. وبعد از هر بار اعتراض بخصوص بوسيله هيئت هاي بدوي و تجديدنظر اين تخلفات اداري اداره كل آموزش و پرورش فارس سرانجام اين حكم به وزارت آموزش و پرورش فرستاده شد و وزارت آموزش و پرورش نيز آنرا تأئيد كرد اكنون خواهان اعاده حقوقي كه از اينجانب ضايع شده مي باشم علاوه بر اينها در سال 1388 نيز از جوانب گوناگون مجبور به بازنشستگي اجباري بعد از 25 سال خدمت شدم كه متأسفانه مرا در گروه 13 بازنشسته كردند. در حالي كه قرار بود در همان زمان گروه 14 به من ابلاغ گرديد كه در اين زمينه نيز متضرر گرديده ام بنابراين اگر قرار است اعاده حقوقي شود حداقل از طرف هيئت هاي مختلف آموزش و پرورش دچار زيان و ضرر زيادي گشته ام كه خواهان اعاده حقوقي خود مي باشم. وانگهي من يك فرهنگي اهل قلم مي باشم و در زمينه هاي گوناگون روزنامه نگاري- تحقيق و پژوهش و ترجمه و نيز شعر و نويسندگي در زمينه هاي گوناگون علم- ادبي- هنري- تاريخي كارهاي زيادي انجام داده ام كه يكي از كارهاي ترجمه ام در سال 1381 به شكل كتاب درآمده و نيز يكي از آثارم از طرف انتشارات نويد شيراز به وزارت فرهنگ ارشاد فرستاده شده كه هنوز مجوز به آن نداده اند و نيز كارهاي زيادي در زمينه ترجمه با توجه به اينكه معلم زبان انگليسي در سطح دبيرستان ها و مراكز پيش دانشگاهي بوده ام اما متأسفانه با وجود مراجعه مكرر به مسئولان پژوهشي آموزش و پرورش و وزارت آموزش و پرورش و فرستادن آثارم امتياز چنداني برايم صادر نكردد. و اكنون علاوه بر كارهاي ادبي- علمي- فلسفي- تاريخي- كتابي در مورد تاريخ آموزش و پرورش نوين در ايران نوشته ام و نيز تاريخ علم در ايران در دوره مدرن نوشته ام و نيز تاريخ فلسفه مدرن در ايران قلمفرسائي كرده ام كه نتوانستم بعلت شرايط نامساعد مالي آنها را چاپ و انتشار دهم. اين نكته را نيز بايد يادآور گرديد از سال 1374 تاكنون در مطبوعات كشور چه مطبوعات فارس و چه مطبوعات تهران كارهاي زيادي از اينجانب چاپ گرديده است. از جمله روزنامه هائي مانند روزگارنو- شرق- بهار- و نشرياتي مانند چيستا- دانش مردم- گلستانه – آبان- گزارش چشم انداز و دانش مردم جديد در تهران و نيز مطبوعات فارس مانند روزنامه هاي خبر- عصر- پنجشنبه- نيم نگاه- فراسو و نشرياتي مانند عصر پنجشنبه- نگاه پنجشنبه. فرهنگ فارس  ومطبوعات محلي و دانشجويي آثاري متنوعي از من به چاپ رسانده اند. اما همانگونه كه ذكر گرديد آموزش و پرورش كمكي به من نکرده و متأسفانه با توجه به شرايط اسف انگيز نشر و سرمايه گذاري كه ناشران خواهان آن مي باشد تاكنون بجز يك كتاب ساير آثارم را نتوانسته ام به چاپ برسانم.