سرخط خبرها
خانه / معلمان / پاسخ به یک پرسش: من تنها عضو کانون صنفی معلمان هستم
پاسخ به یک پرسش: من تنها عضو کانون صنفی معلمان هستم

پاسخ به یک پرسش: من تنها عضو کانون صنفی معلمان هستم

رسول بداقی

سالهاست، چه پیش از دوران زندان و چه پس از دوران زندان، مرتب از گوشه و کنار از اینجانب پرسیده می شود،که (آقای” پ” از تشکیلات” س”)می گوید که شما (رسول بداقی) جزو فلان حزب خارج از کشور هستید، آیا این ادعا درست است؟

پس از سالها (حدود 10 سال )بی تفاوتی، لازم دیدم که برای پاسخ به این همکار گرامی، به خاطر حفظ حرمت خودشان و برا ی حرمت به همکاران کانون های صنفی وپرسش کنندگان گرامی عرض کنم:

بی گمان شما و انسانهای منصفی که مرا می شناسند تا اندازه ای که لازم به بیان عقیده و باور واندیشه ام باشد، در من شجاعت وصداقت و غیرت را سراغ دارند .
یعنی تا این اندازه شهامت دارم، که اگرعضو تشکیلات دیگری غیر از کانون های صنفی معلمان ایران باشم، آنرا به زبان بیاورم وبلکه فریاد کنم.

منتصب کردن من از طرف شما به احزاب متفاوت آنهم به شیوه ی ناجوانمردانه و با پشت سر گویی کار پسندیده ای نیست .

اینجانب کانون صنفی معلمان را به اندازه ای ارجمند و ارزشمند می دانم( با احترام به همه ی اندیشه هایی که درراستای رهایی انسان تلاش می کنند)،نیازی ندارم به هیچ حزب و تشکیلاتی وابسته باشم. زیرا تنها راه رهایی انسان را از همه ی قید وبندها ی درونی و بیرونی، پرورش عقلانیت، بیداری وجدان، شکوفایی استعدادهای او وبرطرف شدن نیازهایش می دانم، و این میسر نمی شود مگر از راه تربیت عقلانی ومنطقی و تربیت عقلانی و منطقی شکل نمی گیرد مگربدست معلمان ومادران که اینجانب طرح آنرا (تربیت سفید ) در درون زندان با مطالعه ،تحقیق و تفکر در کاستی های آموزش و پرورش کنونی ریخته ام که ارائه ی آن درجای دیگری انجام شده است.

باور من به ارجمندی کانونهای صنفی معلمان چیزی نیست که از روی تعصب باشد. بلکه از دید عقلانی پس از دقت و بررسی همه ی افراصاحب اندیشه به این ادعای بنده اذعان خواهند کرد.

کانونهای صنفی معلمان در کشور از شر ایطی برخوردار هستند که به جرات می توان گفت هیچ حزب، گروه وتشکیلات دولتی و غیر دولتی چه باسابقه و چه کم سابقه از این شرایط خوب وعالی برخوردار نیستند.
کانونهای صنفی معلمان بسیار برتر از همه ی احزاب در نزدیک به 20 سال گذشته ظاهر شده اند. کانونهای صنفی معلمان ایران از نظر گستردگی، محتوای ذهنی، غیرت و شجاعت اعضا که عمدتا همکاران فرهنگی و بافرهنگ کشور می باشند، هم از نظر شیوه ی کنشگری و هم از نظر تاثیر گذاری برجامعه و هم از نظر موقعیت معلمان بر همه ی احزاب درون کشور و بیرون کشوربرتری داشته و در بسیاری ازموارد سرمشق سایر تشکلهای صنفی و احزاب سیاسی بوده است.

آیا از دید انسانهای صاحب فکر _با این توضیحات_ ضرورتی به عضویت من در سایر احزاب هست؟
آیا پنهان کردن باور ذهنی، ازمن انتظار می رود؟
و آیا با این سم پاشی ها من تخریب خواهم شد؟
یا اینکه شما دیگران را ساده فرض کرده اید؟ و از دیگران انتظار دارید که بدون تحقیق تحت تاثیر حرف شما قرار گیرند؟

رسول بداقی_ نهم تیرماه یکهزار و سیصد ونود و پنج

2 نظر

  1. نه به روحانی و فانی در انتخابات 96

  2. سلام بر رسول بداقی عزیز و همه ی زحمتکشان یدی و فکری میهن. معلمین گرامی، همه ی انسان های شریف، بیایید به عدالت بیندیشیم. بیایید به بهسازی زندگی معلمین و دیگر زحمتکشان فکر کنیم. بیایید به کارگرانی بیندیشیم که با 812 هزار تومان باید خانواده ای را بچرخانند. باید غذا، لباس و دارو و … تهیه کنند؛ و گاه باید با همان مزد اندک، زیر زمینی، اتاقکی را کرایه نمایند تا در خیابان نخوابند. اگر براستی عدالتخواه و آزاده ایم، بیایید نیروی خود را در جدل های درونی صرف نکنیم که خواسته ی دشمنان زحمتکشان است. به یاد داشته باشید که شما ها گل های سرسبد جامعه ی ما و مایه ی امید هستید. به یاد داشته باشید که شما ها دیگر فقط برای خود نیستید. ایجاد تفرقه یک برنامه ی جدی جهانی است؛ البته گاه انسان هایی شریف و صادق نیز ناخواسته به آن دامن می زنند؛ بی آنکه بدانند چه کسانی از آن شاد می شوند. پس، بیایید محکم دست رد بر سینه ی دشمنان معلمین، کارگران و دشمنان همه ی انسان های شریف بزنیم.
    آ که گِرد آییم به گِردِ گِرد ها!
    با احترام و ادب ویژه
    لیثی حبیبی – م. تلنگر