سرخط خبرها
خانه / معلمان / درد مشترکِ بودجه؛ هر که زورش بیش ، بودجه اش بیشتر!
درد مشترکِ بودجه؛ هر که زورش بیش ، بودجه اش بیشتر!

درد مشترکِ بودجه؛ هر که زورش بیش ، بودجه اش بیشتر!

شهرام جمالی ، آموزگار

در روزهای اخیر گاه و بیگاه شاهد اعلام ناخرسندی جام جم نشینان از رشد یک درصدی بودجه صدا وسیما در سال آینده بودیم.

در این میان رئیس سازمان صدا وسیما در مصاحبه با جام جم با انتقاد شدید از دولت و درحالی که سازمان تحت مدیریتش را «قرارگاه خط مقدم جنگ نرم کشور» خواند، گفت : « دولت در لایحه بودجه ۹۵ نشان داد که به‌رغم وعده‌های داده شده به مراجع عالی کشور به تعهداتش عمل نکرده است؛ این مساله ناشی از نگاه حزبی، سلیقه‌ای، بخشی‌نگری، غیرملی و کاملا غیرمنصفانه است.»

روابط عمومی صداوسیما نیز در بیانیه ای با مخاطب قرار دادن دولت اعلام کرد:« دولت پول بدهد تا ما رسانه ملی را اداره کنیم.»‌
در بخشی از این بیانیه چنین آمده است :«… صدا وسیما یك دستگاه فرهنگی است كه بودجه‌اش باید توسط دولت تأمین شود و سازمان در انتظار اقدامات مؤثر در این خصوص است …در بودجه پیشنهادی دولت به سازمان صداوسیما برای سال ۹۵، تنها یك درصد رشد در نظر گرفته شده است و دولت حتی در بودجه جاری این سازمان نیز به نسبت افزایش حقوق و دستمزد كاركنان سازمان، افزایشی را قائل نشده است، این در حالی است كه رشد قابل توجهی برای بودجه سایر دستگاه‌های دولتی فرهنگی در نظر گرفته شده است.»
در اظهار نظری دیگر ، مدیرکل برنامه‌ریزی و بودجه صداوسیما نیز از احتمال پخش نشدن رقابت‌های المپیک به دلیل محدودیت‌های مالی خبر داد که اتفاقی نادر در سال‌های اخیر به شمار می رود.
این موضوع البته به همین جا ختم نشد و با ناله های مجریان برنامه های صدا وسیما روی آنتن ادامه یافت:
«آقایان، خانم‌ها! عجالتاً این شب عیدی انتظار انعکاس مشکلات و بررسی مسایل‌تان را از ما نداشته باشید. مصاحبه شونده‌ها و کارشناسان عزیز هم یک جور هوای کار را داشته باشید دیگر! بالاخره شب عید است و خرج زن و بچه… حقوق ما و بودجه صدا و سیما و دل پُرِ دولت. حالا اما درسته که دلِ آقای سخنگو پُره اما جیب کارمندان صدا و سیما پُر نیست…»

این عین اولین «خبر» برنامه «صرفاً جهت اطلاع» پنج شنبه شب سیما (۲۰ اسفند۱۳۹۴ ) است؛ شِکوه از مشکلات مالی پایان سال سازمان صدا و سیما و البته تاکید بر این که مشکل نه از نوع هزینه‌‌کرد و کسب درآمد در خود سازمان که در جای دیگری است و در واقع بودجه مقرر را دولت هنوز تمام و کمال تخصیص نداده است.
پیش تر پیمان یوسفی مجری برنامه های فوتبال نیز در برنامه پخش زنده لیگ برتر گفته بود «‌ان‌شاءالله مشکلات مالی حل شود و بقیه حقوق ما را هم بدهند.»
این در حالی است که سخنگوی کمیسیون برنامه و بودجه مجلس اخیرا اعلام کرد که «در سال۹۴ صدا و سیما فقط ۵۰۰ میلیارد تومان دربخش جاری کمبود اعتبار دارد.»
رقمی که شاید طی چند روز و با پخش چند آگهی تبلیغاتی در ساعت پر مخاطب براحتی تأمین شود.

در این میان محمدباقر نوبخت در آخرین نشست خبری خود با اصحاب رسانه در پاسخ به سوال ایلنا در مورد بودجه صداوسیما گفت: «با عدد و رقم می‌توانم بگویم که صددرصد اعتبارات صداوسیما پرداخت شده است و میزان بودجه سال ۹۵ این سازمان از سال ۹۴ هم بیشتر شده است.»

در بیانیه روابط عمومی صدا و سیما با این استدلال که صدا و سیما یک دستگاه دولتی و فرهنگی است خواستار توجه بیشتر به بودجه آن شده اما در این میان به درآمدهای نجومی ناشی از مالیات اجباری که صدا و سیما از هر شهروند ایرانی میگیرد و همچنین درآمد حاصل از پخش آگهی هیچ اشاره ای نشده است.
آیا مثلاً آموزش و پرورش به عنوان یک دستگاه فرهنگی و بر خلاف برخورداری از بودجه مصوب در اخذ مالیات از بسیاری دستگاههای دیگر تا کنون موفق به اخذ چه میزان از آن شده است؟  آیا با وجود اینکه بنا به اظهار نظر مقامات دولت ،بودجه آموزش و پرورش بیش از ۲۰ درصد در سال ۹۵ رشد داشته است، فاصله حقوق و مزایا و دریافتی های مناسبتی و غیر مناسبتی کارکنان آموزش و پرورش با صدا وسیما و یا هر نهاد فرهنگی دیگر، قابل قیاس است؟

حالا بگذریم از اینکه با این همه بودجه صدا وسیما، خروجیِ چنین سازمانی که به زعم رئیسش «قرارگاه خط مقدم جنگ‌ نرم کشور» است تا چه اندازه موجب افت شدید مخاطبین بخصوص در سالهای اخیر و واگذاری آن به شبکه های ماهواره ای شده است.
چرا صدا و سیما بر خلاف نداشتن ممنوعیت های قانونی به دنبال خصوصی سازی در راستای کیفیت بخشی نیست ولی آموزش و پرورش با وجود داشتنِ چنین ممنوعیت هایی به دنبال پولی سازی مدارس برای تأمین هزینه های جاری آنهاست؟