سرخط خبرها
خانه / معلمان / راه پرفراز و نشیب کانون های صنفی معلمان
راه پرفراز و نشیب کانون های صنفی معلمان

راه پرفراز و نشیب کانون های صنفی معلمان

( به بهانه برگزاری نخستین انتخابات مجمع کانون صنفی معلمان استان البرز )

شهرام جمالی، آموزگار
۲۸ دی ۱۳۹۵

بالاخره نخستین انتخابات مجمع کانون صنفی معلمان استان البرز پس از فراز و فرودها و کمشکش هایی میان جمعی از فعالان صنفی این استان اما به همت خود آنها و همراهی جمعی از معلمان البرز برگزار گردید.
فارغ از برخی انتقادات‌ شکلی که میتوان به نحوه برگزاری این مجمع وارد دانست، بارزترین ویژگی این مجمع را شاید بتوان حضور پرشور و نشاط معلمانی دانست که علی رغم برزمین ماندن بسیاری از مطالبات معیشتی خود امیدوارانه و آگاهانه و با حفظ روحیه مطالبه گری همچنان پیگیر خواسته های صنفی خود هستند.
از این رو شایسته است که چنین اتفاق فرخنده ای را به جامعه معلمان این استان تبریک بگوئیم. ‌
اما از سوی دیگر نیز نباید این نکته را فراموش کرد که اصلی ترین عامل حفظ ارتباط بدنه ی یک تشکل با نمایندگان منتخب خود «اعتماد» است. هرچند وزیر محترم آموزش و پرورش در برنامه پیشنهادی خود به مجلس شورای اسلامی بر اهمیت نقش تشکل ها در نظام آموزشی تأکید کرده و پس از کسب رأی اعتماد نیز همچنان خود را مقید به تعامل و ارتباط با تشکل ها دانسته است اما بدیهی است ‌کانون صنفی معلمان همچنان که خود را موظف به پیگیری مطالبات معلمان از طریق تعامل و همکاری با مسئولین می داند ولی در عین حال و با حفظ استقلال، لازم است با توجیه تعامل در دام تغافل نیفتاده و چنین جایگاهی را به ابزاری برای پیگیری‌ و توسعه برخی سیاست های ضدآموزشی تبدیل نسازد.
کانون های صنفی معلمان خود را بر بنیادهای قانونی در نظام مطالبات صنفی کشور، تعریف کرده اند و به همین دلیل است که نه تنها در برابر نظام آموزشی حاکمیتی قرار ندارند بلکه به یک معنی ، تداوم و تکامل آن در شرایط نوین قلمداد می شوند و این امر را فرآیندی طولانی و مشتمل بر گامهایی آرام ، تدریجی و مستمر برای ایجاد دگرگونی در ساحتهای گوناگون آموزشی و فرهنگی می دانند. بدیهی است چنین رخدادی نه تنها عاری از تناقض و مانع نیست بلکه از مسیری پر تضارب و مواجه با چالشها و کشمکشهای گوناگون عبور می کند.
این راه دشوار و پرفراز و نشیب را نمی توان یک شبه و آسان طی کرد و تجربه سالهای اخیر، گواه روشنی بر این مدعاست؛ همچنانکه هرازگاهی شاهد هستیم به مناسبت‌های مختلف تشکل هایی شکل می‌گیرند که به دلیل نداشتن استراتژی کلان یا استراتژی محدود، به موفقیت دست پیدا نمی‌کنند و بعد از مدتی تبدیل به تشکل‌های موسمی می‌شوند. این دسته از تشکل‌ها به دلیل بی‌توجهی به خواسته‌های صنف خود با عوامل بازدارنده مواجه و در نهایت منفعل می‌شوند. این اتفاقات به طور قطع، اثرات سوء در افکار عمومی به دنبال دارد و دلسردی بدنه صنف نسبت به تشکل‌های صنفی را به‌ همراه خواهد داشت.
کانون های صنفی معلمان باید بتوانند با ارائه‌ نقطه‌نظرات کارشناسی در عرصه‌های آموزشی از یک‌سو در پیشبرد اهداف تشکیلاتی خود حرکت کرده و از سوی دیگر در کمک دادن به نظام آموزشی کشور و جذب بخشی از جامعه معلمان به سمت خود به موفقیت دست یابند.
توجه به خواسته‌های معلمان در تشکل‌های صنفی و ارائه راهکار برای تحقق این خواسته‌ها باید از دل فعالیت تشکیلاتی به دست آید.‌‌ ایجاد تشکل‌های صنفیِ اثربخش باعث نشاط جامعه معلمان شده و این‌گونه حضور معلمان به طور گسترده در عرصه فعالیت های صنفی مهیا می‌شود.
از این رو فعالان صنفی باید براین باور باشند که فعالیت تشکیلاتی ساختارمند می‌تواند راز موفقیت آنها باشد. در غیر این صورت مثل برخی جریان‌های دیگر به‌طور هیجانی و موسمی ایجاد می‌شوند و به دلیل نداشتن نگاه تعریف‌شده به واقعیات و عدم توجه به خواست‌ جامعه معلمان به سمت خاموشی گرایش پیدا می‌کنند.
حرکت‌های شوک‌آور و احساسی که عقلانیت در ‌آن دیده نمی‌شود، باعث خواهد شد این دسته از فعالیت‌ها نه تنها اثربخش نباشند بلکه چالش‌های جدیدی را پیش‌رو قرار دهند. به اعتقاد نگارنده وجود تشکل ها در هر شرایط و زمان، مشروط به موسمی نبودن و اثرگذار بودن می‌تواند نویدبخش توسعه فضایی برای پیگیری نتیجه بخش مطالبات صنفی باشد.