سرخط خبرها
خانه / جنبش های مدنی جهان / گزارش کوتاهی از تظاهرات عمومی در لندن
گزارش کوتاهی از تظاهرات عمومی در لندن

گزارش کوتاهی از تظاهرات عمومی در لندن

دولت انگلیس با اجرای طرح ریاضت اقتصادی حمله ی با برنامه ای را علیه طبقه ی کارگر از سال 2008 تا تاکنون به مرحله اجرا گذاشته است. بخش خدمات عمومی در این حمله بیشتر ازهمه آسیب دیده است. آموزش و پرورش، بیمارستان ها، حقوق بازنشسته ها، حقوق بیکاران و به طور کلی کم در آمدترین بخش های جامعه از در آمد ها و امکاناتشان کاسته شده است تا اینکه کوچک ترین لطمه ای به سودهای کلان سرمایه داران وارد نشود.

از 2008 تا کنون ( 2015) یعنی حدود هفت سال است که یا دستمزدها متناسب با نرخ تورم افزایش نیافته است و یا در برخی موارد هیچ افزایشی نداشته است. حقوق باز نشستگی معلمان به گونه ای تغییر کرده است که معلمان مجبورند سال های بیشتری کار کنند، حق باز نشستگی بیشتری بپردازند ولی در نهایت حقوق بازنشستگی کمتری را دریافت کنند. ساعات تدریس کلاس ها کوتاه تر شده مثلا به جای دو ساعت تدریس اکنون در بیشتر کالج ها یک ساعت و نیم و یا حتی برای بیشتر موضوعات یک ساعت تدریس در کلاس ها در نظر گرفته شده است که در نتیجه معلم باید به دانش آموزان بیشتری درس بدهد و دانش آموزان نیز مدت زمان کوتاه تری در تماس با معلم ها هستند.

بودجه ی خدمت عمومی هر ساله به طور متوسط حدود بیست در صد کسر شده است و تاثیر بسزایی بر کار و زندگی کارکنان این بخش داشته است.

در مقابل تهاجم سرمایه به سطح معیشت طبقه کارگر تشکلات کارگری تلاش خود را کرده اند تا از میزان تهاجم بکاهند و در این راه تا حدودی هم موفق بوده اند. تعداد اعتراضات در طی این مدت از طرف فعالین کارگری بی سابقه بوده است.اما چون اعتراضات بخش های مختلف به صورت پراکنده بوده یا بی نتیجه بوده و یا تاثیرات محلی داشته است، اتحادیه های کارگری در این میان توان سازماندهی گسترده را نداشته وقادر به متوقف کردن دولت از ادامه سیاست های ریاضت اقتصادی نبوده اند.

فعالین کارگری برای اینکه بتوانند قوانین دست و پا گیر اتحادیه های کارگری را دور بزنند و اعتراضات عمومی را علیه سیاست های ریاضت اقتصادی در سطح وسیعتری سازماندهی کنند تشکل های مختلفی را خارج از محدوده اتحادیه ها درست کرد ه اند یکی از این تشکلات که توانسته نیروی بیشتری را سازماندهی کند، ، People’s Assembly یا مجلس موسسان مردمی بوده است. این تشکل تا کنون اعتراضات و لابی های بسیاری را سازمان داده است. در حقیقت بخش هایی از جناح چپ حزب کارگر، فعالین مستقل کا رگری و دمکرات و برخی از فعالین چپ اتحادیه های کارگری و معلمی در ایجاد مجلس موسسان مردمی نقش داشته اند.

تظاهرات روز شنبه 20 جون که توسط مجلس موسسان مردمی سازمان داده شده بود توانست حدود سیصد هزار نفر را با شعار “نه به سیاست ریاضت اقتصادی دولت محافظه کار”  به خیابان های لندن بکشاند.

تظاهر کنندگان که ترکیبی از اعضای اتحادیه های کارگری، معلمی و کارگران خدماتی بودند با در دست داشتن بنرهای اتحادیه های خود و پلاکاردهایی که قبلا چه از طرف اتحادیه های مختلف و چه از طرف برگزار کنندگان این تظاهرات تهیه شده بود سرتاسر خیابان های منتهی به میدان پارلمان را باحضور خود و شعارهایی علیه قطع بودجه های خدماتی پر کردند.

عده ای از تظاهر کنندگان شعار می دادند که آلترناتیو سیاست محافظه کار انقلاب است. عده ای هم شعار اعتصابات پی در پی سراسری می دادند. برخی هم کنگره سراسری اتحادیه های کارگری( TUC) را به خاطر منفعل بودنش به زیر سوال می بردند. در بخش دیگری شعار “پناهنده خوش آمدید” را می دادند. شعار علیه راسیسم هم چشمگیر بود.

سخنرانان هم به شدت دولت محافظه کار را ضد کارگر  و دولت  میلیونر ها خطاب می کردند.

در ابتدا و پایان راهپیمایی سخنرانانی از اتحادیه سراسری دانش آموزان، ( NUS) معلمان مدارس  (NUT )، اتحادیه استادان دانشگاه ها و کالج ها ( UCU)، اتحادیه ( UNITE)، که اعضایی از کارخانه های مختلف، مواد غذایی،ترانسپرت و کارکنان اداری دارد  و آتش نشانی هر کدام به نوبه سیاست های ریاضت اقتصادی دولت را محکوم کرده و خواهان اتحاد بیشتر و مبارزه وسیع تر برای پایان دادن به این سیاست شدند.

سخنرانان دیگری نیز،  هم در آغاز و هم در پایان این تظاهرات سیاست ریاضت اقتصادی را محکوم کرده و همبستگی خود را با مبارزه برای پایان به این سیاست و از بین بردن فاصله طبقاتی و بنا نهادن زندگی بهتر برای همه سخنرانی کردند.