سرخط خبرها
خانه / معلمان / مطالباتِ به حق را ناجوانمردانه پاسخ ندهید
مطالباتِ به حق را ناجوانمردانه پاسخ ندهید

مطالباتِ به حق را ناجوانمردانه پاسخ ندهید

علی‌اصغر (یاور) ذاتی

غنچه‌های زخمی و دل‌های شکسته و مطالبات به حق ومقابله ناجوانمردانه غیرقانونی خونبار با مردم معترض و آزادی‌خواهان سرکوب‌شده را نمی‌توان با فیگور و سنگ‌پراکنی به سمت دشمن موهوم، پاسخ‌داده شده به‌حساب آورد. برای شکستن شرایط، حقوق ملت را به‌رسمیت بشناسید.
البته خوب می‌دانید. حتی اگر نشنوید، میلیون‌ها نفر به حس تلخ یأس و ناامیدی رسیده‌اند. کاسه صبرشان شکسته; ناراضی شده و تصمیم بر ایجاد تغییر اساسی در کشور رسیده‌اند.
«تنبیه بدنی» ریشه در دیکتاتوری و استبداد دارد وممنوع است. دیگر روی دانش‌آموزان کتک‌خورده از نیروی انتظامی و زندانی حساب نکنید. بدانید، فقط سرهایشان رانشکستید، بلکه آنان را از مشارکت مدنی-اجتماعی، ناامید و مأیوس نمودید. شما طی چهاردهه گذشته، بارها و بارها صدای مردم را نشنیده‌اید و اکنون هم نمی‌خواهید بپذیرید که اعتراض و راهپیمایی و تجمع گروه‌های کوچک و بزرگ، طبق قانون آزاد بوده و بهانه مجوز، غیرقانونی است.
پوشیده نیست که پویایی اعتراض مدنی با انتخابات، هم‌سطح است. اگر شما سینه‌به‌سینه و چشم‌درچشم ناراضیان و معترضان، باتوم نچرخانید و رعب و وحشت ایجاد نکنید، اعتراضات به‌سوی آشوب نمی‌رود. شما با هرنوع اعتراض و تجمع مخالف هستید. با اطلاع از هر تجمعی، به ارزیابی تعداد پرداخته و هنوز، پیام «متفرق شوید» و «محاصره» و «هل‌دادن» و «تحقیر کردن» تمام نشده، شروع به ضرب‌وشتم و تیراندازی می‌کنید. نتیجه این‌که، مردم جامعه و جوانان ناراحت، ناگزیر به بروز شدت اعتراض و شورش می‌شوند.
شما همواره هر جمع اعتراض‌کننده‌ای را چون، مال‌باختگان، معلمان، دانشجویان و همه زنان، مردان و حتی نوجوانان را به خون، بازداشت و شکنجه کشیده‌اید!
مایه‌ی شرم است که در تظاهرات و اعتراضات اخیر، به‌سرعت به روی دانش‌آموزان و نوجوانانی که بازگوکننده مشکلات خانواده‌های محروم و فقیرند و البته غیر از تنگناهای معیشتی و بیکاری، مطالبات اجتماعی نادیده و به‌حق بسیاری نیز دارند، آتش گشودید و به جرم شکستن شیشه، با گلوله مستقیم، هدف قرار داده، مجروح کردید و کشتید!

لذا از بنیادهای به آشوب کشیده شدن اعتراضات این است که شما امکان شکل‌گیری و فعالیت آزاد و راحت گروه‌های اجتماعی، حتی برگزاری جلسات صنفی را گرفته‌اید; معلمان، کارگران، دانشجویان، روزنامه‌نگاران و حتی درویشان زندانی، شاهد این مدعای به‌حق و رفتار غیرقانونی شماست. برای احقاق حق و فریاد ده‌ها هزار مالباخته‌ی آواره در خیابان‌ها چه کرده‌اید؟! تا هنگامی که تناقض و ناسازه‌ی ساختاری حل نشود، شمایان با کابوس شورش، خواب راحت نخواهید داشت.
نظام سیاسی «جمهوری» تنها بر نهادهای انتخاباتی و مدیریت پاسخگو و محدود به قانون حقوق بشر، حقوق شهروندی و نظارت کامل استوار است. ساختار نظام «جمهوری» نیز با آزادی فعالیت احزاب، نهادهای مدنی و رسانه‌ها، فضای عمومی را ایجاد می‌کنند. با این وجود، مطالبات مردم قابل کتمان نیست و انتخابات و نظارت و پاسخگویی، نمی‌تواند مهندسی شود. در غیر این‌صورت، بازتولید اجتماعی و حاکمیت نهادهای غیرانتخابی با قدرت‌های اقتصادی، اجتماعی و تصمیم‌گیری فراقانونی، منجر به استبداد و دیکتاتوری شده و برآیند آن نیز اعتراضات گسترده و تحول‌خواه جمعی و میلیونی خواهد بود.
مدارس و دانشگاه‌ها را تعطیل کنید! زیرا معلمان و نهادهای آموزشی نمی‌توانند و نباید نسبت به ضرب‌وشتم و بازداشت همکاران، دانشجویان، دانش‌آموزان و مردم معترض که راهی برای طرح مشکلات و شکایات و بروز گرفتاری‌های حل‌ناشده‌ی عمومی نداشته و ندارند، ساکت بمانند. در کلاس درس نیز، در برابر سؤالات دانش‌آموزان، پاسخی جز افشای دهلیزها و خواستگاه دیکتاتوری و استبداد ندارند. شرم بر مسئولان نهاد آموزش، که در هنگامه‌ی به‌گلوله بسته‌شدن معترضان و راهپیمایی دانش‌آموزان معترض، به فکر ممنوعیت آموزش زبان انگلیسی و تغییر نام وزارت آموزش و پرورش هستند.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*